Adhyaya 24

அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில், விஷ்ணுபக்தியான ஒரு பிராமணனைத் துன்புறுத்திய கொடிய ராட்சசன் யார் என்று ரிஷிகள் சூதரிடம் கேட்கிறார்கள். சூதர், வைகுண்டம் போன்ற புனிதமான ஸ்ரீரங்கத் தலத்தில் பக்தர்கள் ஸ்ரீரங்கநாதரை வழிபடும் முன்னிகழ்வைச் சொல்கிறார். அங்கே வீரபாஹுவின் மகன் சுந்தரன் எனும் கந்தர்வன், நீர்த்துறையில் பல பெண்களுடன் வெட்கமின்றி நடந்து கொள்கிறான். மதிய வழிபாட்டிற்காக வசிஷ்டர் வந்தபோது பெண்கள் தங்களை மூடிக்கொள்கிறார்கள்; சுந்தரன் மட்டும் மூடிக்கொள்ளாததால், வசிஷ்டர் அவனை நிர்லஜ்ஜத்திற்காக ராட்சசமாகும் சாபம் இடுகிறார். பெண்கள் வசிஷ்டரிடம் கருணை வேண்டி—இச்சாபம் சமூகநெறி, ஒழுக்கத்திற்கு தீங்கு என முறையிடுகிறார்கள். வசிஷ்டர் தம் வாக்கின் சத்தியத்தை காக்கும் போதே பரிகார வழியையும் கூறுகிறார்: சாபம் பதினாறு ஆண்டுகள் நீடிக்கும்; பின்னர் சுந்தரன் ராட்சச ரூபத்தில் அலைந்து, புனிதமான வேங்கடாத்ரி மற்றும் சக்ரதீர்த்தத்தை அடைவான். அங்கே பத்மநாபன் என்ற யோகி இருப்பார்; ராட்சசன் அவரைத் தாக்கும்போது, விஷ்ணுவின் சுதர்சனச் சக்கரம் பிராமணரைக் காக்கத் தூண்டப்பட்டு ராட்சசனின் தலையை வெட்டி, சுந்தரனை மீண்டும் தெய்வ ரூபத்திற்கு மீட்டுச் சொர்க்கம் அனுப்பும். கதை அதேபடி நிறைவேறுகிறது—சுந்தரன் பயங்கர ராட்சசனாகி பதினாறு ஆண்டுகள் திரிந்து, இறுதியில் சக்ரதீர்த்தத்தில் பத்மநாபனைத் தாக்குகிறான். யோகி ஜனார்தனனைப் புகழ, சுதர்சனம் தோன்றி ராட்சசனை வதம் செய்கிறது. சுந்தரன் ஒளிவீசித் திரும்பி சுதர்சனத்தைப் போற்றி, சொர்க்கம் செல்லவும் துயருற்ற மனைவியரைச் சந்திக்கவும் அனுமதி கேட்கிறான்; சுதர்சனம் அருள்கிறது. பத்மநாபனும்—சக்ரதீர்த்தத்தில் சுதர்சனம் நிலைத்து பாபநாசம், மோட்சம், பூத-பிசாசாதி அச்சத்திலிருந்து பாதுகாப்பு அளிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறார். இறுதியில், இக்கதையைச் செவிமடுத்தால் பாவம் நீங்கும் என்றும், தீர்த்தத்தின் பரிசுத்த மகிமை விளக்கப்பட்டதாகவும் சூதர் கூறுகிறார்.