Adhyaya 2

இந்த அதிகாரத்தில் சூதர் ஒரு பழம்பெரும் நிகழ்வை உரைக்கிறார்—வைவஸ்வத மன்வந்தரத்தின் க்ருதயுகத்தில் நாராயணாத்ரியில் தரணீ தேவி வராஹ பகவானை அணுகி, எந்த மந்திரத்தால் அவர் திருப்தியடைவார், எந்த சாதனையால் செல்வம், அரசாட்சிச் சிறப்பு, சந்தானப் பேறு, மேலும் நியமநிஷ்டையுடைய சாதகர்களுக்கு இறுதியில் பகவத்பாதப் பெறுதல் ஆகிய முழுமையான பலன்கள் கிடைக்கும் என்று கேட்கிறாள். வராஹர் ‘மிகவும் இரகசியமான’ மந்திரத்தை வெளிப்படுத்தி, அதை பக்தியும் கட்டுப்பாடும் உள்ளவர்க்கே அளிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறார். பின்னர் மந்திரத்தின் சுருக்கமான மந்திரசாஸ்திர விவரம் தரப்படுகிறது—மந்திரம்: “ஓம் நமः ஸ்ரீவராஹாய தரண்யுத்தரணாய ச”; ரிஷி: சங்கர்ஷணன், தேவதை: வராஹர், சந்தஸ்: பங்க்தி, பீஜம்: ஸ்ரீபீஜம். சத்குருவிடமிருந்து பெற்றவர் நான்கு லட்சம் ஜபம் செய்ய வேண்டும்; அதன் பின் தேன்-நெய் கலந்த பாயசத்தால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். தியானத்தில் ஸ்படிகம் போன்ற ஒளி, தாமரைச் சிவந்த கண்கள், வராஹமுகம் இருந்தும் சாந்தமான முகபாவம், நான்கு கரங்களில் சக்கரம்-சங்கு-அபயமுத்திரை-தாமரை, சிவப்பு-பொன் ஆடை-ஆபரணங்கள், சேஷன் முதலிய உலகாதாரச் சின்னங்களுடன் கூடிய ரூபம் வர்ணிக்கப்படுகிறது. பலனுரையில் தினமும் 108 முறை ஜபித்தால் வேண்டிய சித்திகள் கிடைத்து இறுதியில் மோக்ஷம் பெறலாம் என கூறப்படுகிறது. மேலும் முன்னுதாரணங்கள்—தர்மன் எனும் மனு தேவதுல்ய நிலை அடைந்தான்; சாபத்தால் வீழ்ந்த இந்திரன் மீண்டும் ஸ்வர்கத்தைப் பெற்றான்; முனிவர்கள் உயர்ந்த கதியை அடைந்தனர்; ஸ்வேதத்வீபத்தில் ஜபம் செய்து அனந்தன் பூமியின் ஆதாரமானான். இறுதியில் தரணீ, ஸ்ரீநிவாசர் வேங்கடத்திற்கு வந்ததும் அங்கே நிலைத்திருப்பதும் பற்றி கேட்கிறாள்.