Adhyaya 15

அத்தியாயம் 15‑இல் ஸ்ரீசூதர், மிகப் புண்ணியமான வேங்கட மலைக்குரிய கிருஷ்ணதீர்த்தத்தின் மஹிமையை எடுத்துரைத்து, அது பாபநாசினி என விளக்குகிறார். நெறி மீட்பு வலியுறுத்தப்படுகிறது—க்ருதக்ஞர், பெற்றோர்‑குருவை அவமதிப்பவர்களும் இங்கு நீராடினால் தூய்மை பெறுவர் என்று கூறப்படுகிறது. பின்னர் காரணக் கதை: கிருஷ்ணன் என்னும் முனிவர் (ராமகிருஷ்ணச் சூழலுடன்) வேங்கடாசலத்தில் பல ஆண்டுகள் அசையாது கடும் தவம் செய்கிறார். அவரது உடலை வல்மீகம் மூடுகிறது; கடும் மழை‑இடி முழங்குகிறது. மின்னல் தாக்கி வல்மீகத்தின் உச்சி உடையும்போது, கருடாரூடராக, சங்க‑சக்கர‑கதாதாரியாக, வனமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட விஷ்ணு/ஸ்ரீநிவாசர் தரிசனம் தருகிறார். தவத்தால் மகிழ்ந்த பகவான், தம் அவதார தினத்துடன் இணைந்த சிறப்பு ஸ்நான காலத்தை அறிவிக்கிறார்—சூரியன் மகரத்தில் இருக்கும் போது, புஷ்ய நக்ஷத்திரம் கூடிய பௌர்ணமியில் கிருஷ்ணதீர்த்தத்தில் நீராடினால் பாபவிமோசனம், வேண்டிய பயன் கிடைக்கும். தேவர்கள், மனிதர்கள், திக்குப் பாதுகாவலர்கள் தூய்மைக்காக அங்கு கூடுவர்; தீர்த்தம் முனிவரின் பெயரால் புகழ்பெறும். இறுதியில் இதை கேட்டு‑படித்தால் விஷ்ணுலோகப் பிராப்தி எனும் பலश्रுதி கூறி அத்தியாயம் நிறைவடைகிறது.