Adhyaya 12

இந்த அதிகாரத்தில் முனிவர்கள் சூதரிடம், ‘ஸ்ரீ ஸ்வாமி புஷ்கரிணி/ஸ்வாமி-தீர்த்தத்தின் மகிமை என்ன? நினைவு மட்டும் கூட விடுதலை தரும் எனச் சொல்லப்படுவது எவ்வாறு?’ என்று கேட்கிறார்கள். சூதர் பதிலாக, இந்த தீர்த்தத்தைப் புகழ்ந்து பாடுவோர், அதன் கதையைச் சொல்லி-கேட்போர், அல்லது இதில் நீராடுவோர்—பெயருடன் கூறப்படும் இருபத்தெட்டு நரகங்களின் துன்பத்திற்கும் ஆளாகார் என உறுதியாகச் சொல்கிறார். பின்னர் நரகங்களின் பெயர்கள் வரிசையாகக் கூறப்பட்டு, சில அதர்மச் செயல்கள் குறிப்பிட்ட தண்டனை நிலையங்களுடன் இணைக்கப்படுகின்றன—பிறருடைய செல்வம்/உறவுகளை அபகரித்தல், பெற்றோர் மற்றும் பண்டிதர்களிடம் வெறுப்பு, வைதிக வழியை மீறுதல், உயிர்களுக்கு தீங்கு, காமவழுக்கம், பாசண்டப் பிரிவுகளால் தர்மக் குழப்பம், அசுத்த நடத்தை, விலங்கு வதை, சடங்குகளில் வஞ்சகம் போன்றவை. ஒவ்வொரு எடுத்துக்காட்டிற்குப் பிறகும் ‘ஸ்வாமி-தீர்த்தத்தில் நீராடினால் அந்த வீழ்ச்சி வராது’ என்ற உறுதி மீண்டும் மீண்டும் வருகிறது. இறுதியில் பலश्रுதி: இந்த நீராடல் மகாயாகங்கள், பெருந்தானங்கள் போன்ற பலனைத் தரும்; கடும் பாவங்களையும் உடனே சுத்தி செய்யும்; ஞானம், வைராக்யம், மனத் தெளிவு போன்ற நற்குணங்களை எழுப்பும் எனக் கூறுகிறது. இதை மிகைப்படுத்தல் என்று இகழ வேண்டாம்; நம்பாமை ஆன்மிக ஆபத்து என எச்சரிக்கிறது. தரிசனம், தொடுதல், புகழ்தல், வணக்கம், நீராடல்—இவை அனைத்தாலும் இந்த தீர்த்தம் மரணப் பயத்தை நீக்கி, புக்க்தி–முக்தி இரண்டையும் அளிக்கும் என்று முடிகிறது.