Adhyaya 11

இந்த अध्यாயம் ஸ்வாமிபுஷ்கரிணியை மிகுந்த சுத்தி அளிக்கும் தீர்த்தமாக விளக்குகிறது. சூதர் கூறுகிறார்—காஷ்யபர் ஸ்வாமிபுஷ்கரிணியில் நீராடினால் கடுமையான நெறிக் களங்கங்களும் அழியும். காஷ்யபரின் குற்றத்திற்கான காரணமும், அவருக்கு திடீரென ஏற்பட்ட விடுதலையின் காரணமும் என்ன என்று ரிஷிகள் கேட்க, சூதர் பரீக்ஷித் அரசனைத் தொடர்புடைய நிகழ்வை எடுத்துரைக்கிறார். வேட்டையில் இருந்த பரீக்ஷித், மௌனவிரதத்தில் இருந்த முனிவரைப் பார்த்து பதில் வராததால் கோபித்து, அவரது தோளில் இறந்த பாம்பை வைத்துவிடுகிறார். முனிவரின் மகன் ஶ்ருங்கி சாபமிடுகிறான்—ஏழாம் நாளில் தக்ஷகன் கடித்து அரசன் இறப்பான். பல பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளும் இருந்தும், தக்ஷகன் பிராமணர் போன்ற வேடத்தில் வந்து, பழத்தில் புழுவாக மறைந்து சாபத்தை நிறைவேற்றுகிறான். விஷநிவாரண மந்திர வைத்தியரான காஷ்யபர் அரசனை காப்பாற்றச் செல்லும்போது, தக்ஷகன் சக்தி சோதனையும் பொருள் ஆசையும் காட்டி அவரைத் திருப்பிவிடுகிறான். பின்னர் ‘சாமர்த்தியம் இருந்தும் அரசனை காக்கவில்லை’ என்று காஷ்யபர் பொதுநிந்தைக்கு உள்ளாகிறார். தீர்வு அறிய அவர் ஶாகல்ய முனிவரை அணுக, விஷபீடித்த உயிரை காப்பாற்றும் திறன் இருந்தும் உதவாமை மிகக் கடும் குற்றம் என்றும் சமூக விளைவுகளும் உண்டு என்றும் முனிவர் கூறுகிறார். பிராயச்சித்தமாக வெங்கடாத்ரிக்கு சென்று சங்கல்பத்துடன் ஸ்வாமிபுஷ்கரிணியில் நீராடி, வராஹஸ்வாமினையும் பின்னர் ஸ்ரீநிவாசனையும் வழிபட்டு நியமம் கடைப்பிடிக்கச் சொல்கிறார்; தரிசனமும் ஒழுக்கமும் காஷ்யபரின் ஆரோக்கியம், மதிப்பு, மரியாதையை மீட்டுத் தருகின்றன. இறுதியில், பக்தியுடன் கேட்போர்க்கு உயர்ந்த நிலை கிடைக்கும் என பலश्रுதி கூறுகிறது.