
அத்தியாயம் 1 நைமிஷாரண்யத்தில் தொடங்குகிறது. ஷௌனக முதலிய முனிவர்கள் உலகரட்சைக்காக பன்னிரண்டு ஆண்டுச் சத்ர யாகம் நடத்தி, புராணவாசகன் சூதன் உக்ரஶ்ரவஸை ஸ்கந்தபுராணம் உரைக்க அழைக்கின்றனர். சூதன் வியாசரிடம் முன்பு எழுந்த வினாவை நினைவூட்ட, வியாசர் ஒரு பழம்பெரும் நிகழ்வைச் சொல்கிறார்—நாரதர் சுமேருவை ஏறி, பிரபஞ்சப் பிப்பல மரத்தின் கீழ் ஒளிவீசும் தெய்வ மண்டபத்தைப் பார்த்து, தாமரை ஆசனத்தில் அமர்ந்த வராஹமுகப் புருஷோத்தமனை, முனிவர்-தேவர்களால் சேவிக்கப்படும் நிலையில், தரிசிக்கிறார். அங்கே தரணி (பூமாதேவி) தோழியருடன் காணிக்கைகள் கொண்டு வந்து வராஹனால் அணைக்கப்படுகிறாள்; தன்னைத் தாங்கி நிற்கும் முக்கிய மலைகளைப் பற்றி கேட்கிறாள். வராஹர் பல மலைத்தொடர்களைச் சொல்லி, தெற்கிலுள்ள புனிதப் பரப்பைச் சிறப்பாக விளக்குகிறார்—நாராயணாத்ரி/ஸ்ரீவேங்கடாசலம், சுவர்ணமுகரி, கமலாக்ஷ சரோவர், ஆலயப் பகுதி ஆகியவற்றின் மகிமை கூறப்படுகிறது. பின்னர் தீர்த்தங்களின் உயர்வை நிர்ணயித்து ஸ்வாமிபுஷ்கரிணியை முதன்மை தீர்த்தமாக உயர்த்தி, அதில் எண்ணற்ற தீர்த்தங்கள் (பாரம்பரியமாக ‘அறுபத்தாறு கோடி’) உள்ளன எனக் கூறி, ஆறு பிரதான தீர்த்தங்களையும் குறிப்பிடுகிறார். குமாரதாரிகா, தும்ப, ஆகாசகங்கை, பாண்டவ, பாபநாசன, தேவதீர்த்தம் ஆகியவற்றில் குறிப்பிட்ட காலங்களில் நீராடும் பயன்கள் உரைக்கப்படுகின்றன. இறுதியில் தரணியின் வராஹ ஸ்துதி, வராஹர் தரணியுடன் வ்ருஷபாசல/ஷேஷாசலத்திற்கு செல்லுதல், மேலும் பக்தியுடன் வாசிப்போர் அல்லது கேட்போருக்கு பதவி-இஷ்டபலன் தரும் பலஶ்ருதி ஆகியவற்றுடன் அத்தியாயம் நிறைவடைகிறது.
No shlokas available for this adhyaya yet.