Adhyaya 10

இந்த அத்தியாயம் சூதர் உரையாடலின் பின்னணியில் அகஸ்தியர்–வியாசர் போதனையாக அயோத்தியா யாத்திரை முறையும் தீர்த்தமகிமையும் விளக்குகிறது. தொடக்கத்தில் அயோத்தியாவில் பாதுகாப்பும் வேண்டிய பலனும் தரும் தெய்வஸ்தலங்களில் பூஜை–உற்சவ விதிகள் கூறப்படுகின்றன; ‘அயோத்தியா-ரக்ஷக’ வீரன் குறிப்பு, விஷ்ணுபக்தையான ராட்சசி சுரசையை பாதுகாப்பிற்காக நிறுவியமை, மேலும் மேற்குத் திசையில் பிண்டாரக முதலிய இடங்கள் மற்றும் தடைகள் நீங்க வி஘்னேஸ்வர வழிபாடு ஆகியன சொல்லப்படுகின்றன. பின்னர் திசை எல்லைகளால் ‘ஜன்மஸ்தானம்’ சுட்டிக் காட்டப்பட்டு அதன் மிக உயர்ந்த பாவநீக்க சக்தி கூறப்படுகிறது—வெறும் தரிசனமே பெரும் தானம்–தவத்தின் பலனை மிஞ்சும்; நவமி விரதம் கொண்டவன் ஸ்நானம், தானம் மூலம் ‘பிறப்பு-பந்தம்’ நீங்குவான் என அறிவிக்கப்படுகிறது. அடுத்து சரயூ நதியின் மகிமை விரிவாகப் புகழப்படுகிறது—அவளின் தரிசனம் பிற இடங்களில் நீண்ட கால வாசமும் புகழ்பெற்ற கர்மவிதிகளின் பலனும் போன்றது; அயோத்தியா ஸ்மரணம் வலிமையான மோக்ஷ சாதனமாகக் கூறப்படுகிறது. சரயூவை நீருருவில் பிரம்மம் என்றும், எப்போதும் மோக்ஷம் அளிப்பவள் என்றும் வர்ணிக்கிறது. பின்னர் ‘மானஸ தீர்த்த’ உபதேசம்—சத்தியம், பொறுமை/மன்னிப்பு, இந்திரியக் கட்டுப்பாடு, கருணை, சத்தியவாக்கு, ஞானம், தவம்—இவை உள்ளார்ந்த தீர்த்தங்கள்; மனத் தூய்மையே உண்மையான ஸ்நானம், உள்ளத் தூய்மை இன்றி வெளிப்புறச் சடங்குகள் பயனற்றவை என வலியுறுத்துகிறது. இறுதியில் யாத்திரை-கிரமம் ஒழுங்காக வழங்கப்படுகிறது—அதிகாலையில் எழுதல், முக்கிய குண்டங்களில் ஸ்நானம், வரிசையாக தெய்வ தரிசனங்கள், மேலும் ஏகாதசி, அஷ்டமி/சதுர்தசி, அங்காரக-சதுர்த்தி போன்ற திதிகளின் காலக் குறிப்புகள். இவ்விதியை முறையாகச் செய்தால் மங்கள பலன் கிடைத்து, புனராவர்த்தி (மீண்டும் பிறப்பு) தடுக்கப்படும் என முடிவுறுகிறது.