
இந்த अध्यாயத்தில் ஈசுவரன் தேவியிடம் உபதேசிக்கிறார்—மங்களஸ்திதி எனப்படும் இடத்திலிருந்து மேற்கே ஒரு யோஜனை தூரத்தில் ‘துன்னாவில்ல’ என்ற தீர்த்தம் உள்ளது; அங்கு செல்லும் குறுகிய யாத்திரை வழி கூறப்படுகிறது. அந்தத் தலத்தின் மகிமை பல அடுக்கான நினைவுக் கதைகளால் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது. பீமன் மற்றும் ‘துன்னக’ எனும் பெயருடன் தொடர்புடைய பழங்கதை சொல்லப்படுகிறது—முன்பு அது உண்டுபோய் பின்னர் கைவிடப்பட்டதாகவும், அதுவே அந்த இடத்தின் புகழுக்குக் காரணமாகவும் கூறப்படுகிறது. பின்னர் ‘திவ்ய விவரம்’ எனும் திறப்பு வர்ணிக்கப்படுகிறது; அது பாதாளத்திற்குச் செல்லும் பெருவழி எனக் கூறி, க்ஷேத்திர வரைபடத்தில் உலக-புவியியலை இணைக்கிறது. இந்த பாதாளச் செய்தி முன்பு ‘பாதாளோத்தர சங்க்ரஹம்’ என்னும் தொகுப்பில் போதிக்கப்பட்டது என மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது. அங்கு பல லிங்கங்களும் பதினாறு சித்தஸ்தானங்களும் இருப்பதால், அது செறிந்த சைவப் புனிதக் குழுமமாக விளங்குகிறது. இறுதியில் அந்த இடம் முன்பு பொன் சுரங்கமாக இருந்தது எனக் கூறி, மக்கள் ‘பூதி’ (செல்வம்/சித்தி) விருப்பத்தோடும் அங்கு செல்லலாம்—ஆனால் அது தீர்த்தயாத்திரையின் தர்மப் பாதையிலேயே அமைய வேண்டும் என அறிவுறுத்தப்படுகிறது.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि दुन्नाविल्लेति विश्रुतम् । योजनस्यांतरे देवि पश्चिमे मंगलस्थितेः
ஈசுவரன் கூறினார்—மகாதேவி, அதன் பின் ‘துன்னாவில்ல’ எனப் புகழ்பெற்ற தலத்திற்குச் செல்வாயாக. தேவி, அது மங்களஸ்திதியிலிருந்து ஒரு யோஜனை தூரத்தில் மேற்கே உள்ளது.
Verse 2
दुन्नको यत्र भीमेन भुक्त्वा त्यक्तः पुरा प्रिये । तत्रैव विवरं दिव्यं महा पातालमार्गदम्
அன்பே, பீமன் முற்காலத்தில் துன்னகனை உண்டு விட்டுத் தள்ளிய இடம் அதுவே. அங்கேயே மகாபாதாளத்திற்குச் செல்ல வழி தரும் தெய்வீகப் பிளவு உள்ளது.
Verse 3
तस्य कल्पः पुरा प्रोक्तः पातालोत्तरसंग्रहे । तत्र लिंगान्यनेकानि सिद्धस्थानानि षोडश
அதன் புனித வரலாறு முன்பு ‘பாதாலோத்தர-சங்க்ரஹ’த்தில் உரைக்கப்பட்டது. அங்கே பல லிங்கங்களும், சித்தர்களின் பதினாறு தலங்களும் உள்ளன.
Verse 4
सुवर्णस्याकरः पूर्वं तत्स्थानमभवत्प्रिये । तस्मिन्स्थाने नरैर्देवि गन्तव्यं भूतिलिप्सया
அன்பே, அந்த இடம் முன்பு பொன்னின் சுரங்கமாக இருந்தது. தேவி, செழிப்பு வேண்டி மனிதர்கள் அந்தத் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.