Adhyaya 2

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेत्रं वस्त्रापथं पुनः । यत्प्रभासस्य सर्वस्वं क्षेत्रं नाभिः प्रियं मम

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! பின்னர் மீண்டும் ‘வஸ்த்ராபத’ எனும் புனிதக் க்ஷேத்திரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அது பிரபாசத்தின் செல்வமும் சாரமும், எனக்கு நாபிபோல் அன்பானது.

Verse 2

यत्र साक्षाद्भवो देवः सृष्टिसंहारकारकः । पृथिव्यां स त्वधिष्ठाता तत्त्वानामादिमः प्रभुः

அங்கே படைப்பு-அழிவை நிகழ்த்தும் சாட்சாத் பவதேவன் தங்கியுள்ளார்; பூமியில் அவர் அதிஷ்டாதா, தத்துவங்களின் ஆதிப் பரமன்.

Verse 3

स स्वयंभूः स्थितस्तत्र प्रभासे भूतिदो भवः । भवतीदं जगद्यस्मात्तस्माद्भव इति स्मृतः

பிரபாசத்தில் அங்கே சுயம்புவான பவன் நிலைத்துள்ளார்; அவர் செல்வ-மங்களத்தை அருள்வான். அவராலேயே இவ்வுலகம் ‘பவம்’ பெறுவதால் அவர் ‘பவ’ என நினைக்கப்படுகிறார்.

Verse 4

यः सकृत्कुरुते यात्रां क्षेत्रे वस्त्रापथे पुनः । विगाह्य तत्र तीर्थानि कृतकृत्यः स जायते

யார் ஒருமுறையாவது வஸ்த்ராபதக் க்ஷேத்திர யாத்திரை செய்து, அங்குள்ள தீர்த்தங்களில் நீராடுகிறாரோ, அவர் கृतகೃತ்யர் ஆவார்.

Verse 5

अथ दृष्ट्वा भवं देवं सकृत्पूज्यविधानतः । केदारयात्राफलभाक्स भवेन्मनुजोत्तमः

பின்னர் தேவன் பவனை (சிவனை) ஒருமுறை தரிசித்து, விதிப்படி ஒருமுறை பூஜித்தால், அவர் கேதார யாத்திரை பலனைப் பெறும் சிறந்த மனிதர் ஆவார்.

Verse 6

चैत्रे मासि भवं दृष्ट्वा न पुनर्जायते भुवि । वैशाख्यामथवा सम्यग्भवं दृष्ट्वा विमुच्यते

சைத்ர மாதத்தில் பவனை தரிசித்தால் மீண்டும் பூமியில் பிறப்பு இல்லை; அல்லது வைசாகத்தில் முறையாக பவதரிசனம் செய்தால் விடுதலை கிடைக்கும்.

Verse 7

वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे नर्मदायां तु यत्फलम् । तत्फलं निमिषार्द्धेन भवं दृष्ट्वा दिनेदिने

வாரணாசி, குருக்ஷேத்திரம், நர்மதையில் கிடைக்கும் புண்ணியபலன்—இங்கே தினந்தோறும் பவதரிசனத்தால் அரை நிமிஷத்தில் அதே பலன் கிடைக்கும்.

Verse 8

दुर्ल्लभस्तत्र वासस्तु दुर्ल्लभं भवदर्शनम् । प्रेतत्वं नैव तस्यास्ति न याम्या नारकी व्यथा

அங்கே வாசம் அரிது; பவதரிசனமும் அரிது. அதை அடைந்தவர்க்கு பிரேதநிலை இல்லை; யம வேதனை இல்லை; நரகத் துயரும் இல்லை.

Verse 9

येषां भवालये प्राणा गता वै वरवर्णिनि । धन्यानामपि धन्यास्ते देवानामपि देवताः

அழகியவளே! பவனின் ஆலயத்தில் யாருடைய உயிர்மூச்சு நீங்குகிறதோ, அவர்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களிலும் மிக ஆசீர்வதிக்கப்பட்டோர்; தேவர்களிலும் தேவர்க்கு ஒப்பானோர்.

Verse 10

वस्त्रापथे मतिर्येषां भवे येषां मतिः स्थिरा । गोदानं तत्र शंसंति ब्राह्मणानां च भोजनम् । पिंडदानं च तत्रैव कल्पांतं तृप्तिमा वहेत्

வஸ்த்ராபதத்தில் யாருடைய மனம் நிலைத்ததோ, பவனில் (சிவனில்) யாருடைய பக்தி உறுதியானதோ—அங்கே கோதானமும் பிராமணர்களுக்கு அன்னதானமும் புகழப்படுகின்றன. அங்கேயே செய்யும் பிண்டதானம் கல்பாந்தம் வரை திருப்தி அளிக்கும்.

Verse 11

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं ते भवोद्भवम् । श्रुतं पापोपशमनं यज्ञायुतफलप्रदम्

இவ்வாறு சுருக்கமாக உனக்கு பவோத்பவ மகிமை கூறப்பட்டது. இதைச் செவிமடுத்தால் பாவங்கள் தணிந்து, பத்தாயிரம் யாகங்களின் பலன் கிடைக்கும்.