Adhyaya 94

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भैरवेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव वह्निकोणस्थं धनुषांदशके स्थितम्

ஈஸ்வரர் கூறினார்—அதன்பின், தேவியே, சிறந்த பைரவீஸ்வரரை தரிசிக்கச் செல்ல வேண்டும். அவர் அதே க்ஷேத்ரத்தில் அக்னிகோணத்தில் (தென்-கிழக்கில்) பத்து தனுஷ் தூரத்தில் உள்ளார்.

Verse 2

सर्वकामप्रदं देवि दारिद्र्यौघविनाशनम् । पूर्वं चण्डेश्वरंनाम ख्यातं कृतयुगे प्रिये

தேவியே, அது எல்லா விருப்பங்களையும் அருளி, வறுமையின் பெருக்கை அழிப்பதாகும். அன்பே, க்ருதயுகத்தில் அது முன்பு ‘சண்டேஸ்வரர்’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றது.

Verse 3

चण्डोनाम गणो देवि तेन चाराधितं पुरा । दिव्याब्दानां सहस्रं तु तेन चण्डेश्वरं स्मृतम्

தேவி, முற்காலத்தில் ‘சண்ட’ எனும் கணன் இத்தலத்தில் ஆராதனை செய்தான். அவன் காரணமாக ஆயிரம் திவ்ய ஆண்டுகள் வரை இது ‘சண்டேஸ்வரன்’ என்று நினைவுகூரப்பட்டது.

Verse 4

तं दृष्ट्वा देवदेवेशं स्पृष्ट्वा च सुसमाहितः । मुच्यते सकलात्पापादाजन्ममरणांतिकात्

தேவர்களின் தேவனாகிய ஈசனை தரிசித்து, ஒருமித்த மனத்துடன் அவரைத் தொட்டால், பிறப்பு முதல் வாழ்வின் முடிவு வரை ஒட்டியுள்ள எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்.

Verse 5

तत्र कृष्णचतुर्दश्यां मासे भाद्रपदे प्रिये । उपवास परो भूत्वा यः करोति प्रजागरम् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

அன்பே, பத்திரபத மாதத்தின் கிருஷ்ண சதுர்தசியன்று அங்கே நோன்பில் நிலைத்து இரவு விழிப்பை மேற்கொள்வோர், மகேஸ்வரன் உறையும் பரமபதத்தை அடைவார்.

Verse 6

वाचिकं मानसं पापं कर्मणा यदुपार्जितम् । तत्सर्वं नाशमायाति तस्य लिंगस्य दर्शनात्

வாக்காலும் மனத்தாலும் செய்த பாவங்கள், மேலும் செயல்களால் சேர்த்த அனைத்தும்—அந்த லிங்கத்தின் தரிசனமட்டுமேயால் முழுதும் அழிகின்றன.

Verse 7

तिला हिरण्यं वस्त्राणि तत्र देयं मनीषिणे । सर्वकिल्विषनाशार्थं सम्यग्यात्राफलेप्सुना

அங்கே தகுதியான ஞானியருக்குத் திலம், பொன், ஆடைகள் ஆகியவற்றைத் தானமாக அளிக்க வேண்டும். யாத்திரையின் உண்மைப் பயனை நாடுவோர், எல்லாப் பாவநாசத்திற்காக இதைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 8

भैरवाकारमास्थाय कल्पान्ते स हरेद्यतः । विश्वं समग्रं देवेशि तेनासौ भैरवः स्मृतः

தேவேசி! கல்பாந்தத்தில் அவர் பைரவ வடிவம் கொண்டு முழு உலகையும் லயப்படுத்துவதால், அவர் ‘பைரவர்’ என நினைக்கப்படுகிறார்।

Verse 9

अस्मिन्कल्पे महादेवि प्रभासक्षेत्रमास्थितः । बभूव भैरवो रुद्रः कल्पान्ते लिंगमूर्तिमान्

மகாதேவி! இக்கல்பத்திலேயே பிரபாசக்‌ஷேத்திரத்தில் உறைந்த ருத்ரன் பைரவனானான்; கல்பாந்தத்தில் அவர் லிங்கமூர்த்தியாக நிலைகொள்கிறார்।

Verse 10

एवं संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं भैरवेश्वरम् । यच्छ्रुत्वा मुच्यते जन्तुः पातकादतिभैरवात्

இவ்வாறு சுருக்கமாக பைரவீஸ்வரரின் மஹாத்மியம் கூறப்பட்டது; அதைச் செவிமடுத்தால் உயிர் மிகக் கொடிய பாவத்திலிருந்து விடுபடும்।