Adhyaya 88

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि नीलरुद्रं द्वितीयकम् । भूतेशादुत्तरे भागे धनुषां षोडशे स्थितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்பு, ஓ மகாதேவி, இரண்டாம் ருத்ரனான நீலருத்ரனை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும். அவர் பூதேஸ்வரனின் வடபுறத்தில், பதினாறு தனுஸ் தூரத்தில் உள்ளார்.

Verse 2

महालिंगं महादेवि गणगंधर्वपूजितम् । संस्नाप्य तं विधानेन ईशमंत्रेण पूजयेत्

ஓ மகாதேவி, அங்கு கணங்களும் கந்தர்வர்களும் வழிபடும் ஒரு மகாலிங்கம் உள்ளது. அதை விதிப்படி அபிஷேகம் செய்து ஈசமந்திரத்தால் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 3

कुमुदोत्पलसंभारैः सम्यक्संभावितात्मवान् । कृत्वा प्रदक्षिणां तस्य नमस्कारेण पूजयेत्

குமுதம், உத்பலம் ஆகிய மலர்களின் தொகுப்பால், மனத்தை நன்கு ஒருமைப்படுத்தி பக்தியுடன், அவரை வலம் வந்து, நமஸ்காரத்துடன் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 4

एवं कृत्वा नरो देवि राजसूयफलं लभेत् । वृषस्तत्रैव दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

இவ்வாறு செய்தால், தேவி, மனிதன் ராஜசூய யாகத்துக்கு ஒப்பான புண்ணியப் பயனை அடைவான். யாத்திரையின் முழுப் பயனை விரும்புவோர் அங்கேயே விதிப்படி ஒரு காளையைத் தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 5

नीलांजननिभो दैत्यो निहतश्चांतकः पुरा । तस्य रोदयिता स्त्रीणां नीलरुद्रस्ततः स्मृतः

முன்னொரு காலத்தில் நீல அஞ்சனம் போன்ற கருமை நிறமுடைய ‘அந்தக’ என்னும் அசுரன் கொல்லப்பட்டான். பெண்களின் அழுகைக்குக் காரணமானதால் அவன் ‘நீலருத்ரன்’ என நினைக்கப்படுகிறான்.

Verse 6

तस्य संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । सम्यक्छ्रद्धान्वितैः प्राप्यं श्राव्यं तद्दर्शनोत्सुकैः

அதன் மஹாத்மியம் சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டது; அது பாவநாசகமானது. உண்மையான பக்தி-நம்பிக்கையுடன் அதை அணுக வேண்டும்; தரிசனத்துக்கு ஆவலுள்ளோர் அதைச் செவிமடுக்க வேண்டும்.

Verse 88

इतिश्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये नील रुद्रमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीतितमोऽध्यायः

இவ்வாறு திருஸ்காந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாசீதிசாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமஹாத்மியமும் பதினொன்று ருத்ரர்களின் மஹாத்மியமும் உட்பட்ட ‘நீலருத்ர மஹாத்மிய வர்ணனம்’ எனும் எண்பத்தெட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.