Adhyaya 87

Verse 1

ईश्वर उवाच । एवं कृत्वा नरो यात्रां सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । ततो गच्छेन्महादेवि रुद्रानेकादश क्रमात्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—இவ்வாறு முறையான பக்தி-நம்பிக்கையுடன் யாத்திரையை நிறைவேற்றிய பின், ஓ மஹாதேவி, மனிதன் வரிசையாக பதினொன்று ருத்ரர்களிடம் செல்ல வேண்டும்.

Verse 2

प्रभासक्षेत्रमध्यस्थान्महापातकनाशनान् । यदेकादशधा पापमर्जितं मनुजैः पृथक्

பிரபாசக்ஷேத்ரத்தின் நடுவில் மகாபாதகங்களை அழிப்பவர்கள் (தீர்த்தங்கள்/தேவர்கள்) உள்ளனர்; ஏனெனில் மனிதர்கள் தனித்தனியாகச் சேர்த்த பாவம், போலவே பதினொன்று வகைகளாகப் பிரிகிறது.

Verse 3

तदेकादशरुद्राणां पूजनात्क्षयमेष्यति । संक्रांतावयने वापि चंद्रसूर्यग्रहेऽथवा

அது (சேர்ந்த பாவம்) பதினொன்று ருத்ரர்களின் பூஜையால் அழிவடையும்—சங்கிராந்தி நாளிலோ, அயன காலத்திலோ, அல்லது சந்திரகிரகணம், சூரியகிரகணம் நேரத்திலோ.

Verse 4

अन्यासु पुण्यतिथिषु सम्यग्भावेन भावितः । पूजयेदानुपूर्व्येण रुद्रैकादशकं क्रमात्

மற்ற புண்ணியத் திதிகளிலும், சரியான உள்ளார்ந்த பக்தியால் நிறைந்தவனாய், முறையே படிப்படியாக ஏகாதச ருத்ரர்களை வழிபட வேண்டும்।

Verse 5

तेषां नामानि वक्ष्यामि यान्यतीतानि मे पुरा । आद्ये कृतयुगे तानि शृणु देवि यथार्थतः

அவர்களின் பெயர்களை நான் கூறுகிறேன்; அவை பழங்காலத்தில் முன்பு எனக்குத் தெரிந்தவையே. தேவியே, முதற்காலமான க்ருதயுகத்தில் இருந்த அந்தப் பெயர்களை உண்மையாய் கேள்।

Verse 6

अजैकपादहिर्बुध्न्यो विरूपाक्षोऽथ रैवतः । हरश्च बहुरूपश्च त्र्यंबकश्च सुरेश्वरः । वृषाकपिश्च शंभुश्च कपर्दी चापराजितः

அஜைகபாத், அஹிர்புத்ந்ய, விரூபாக்ஷ, ரைவத; ஹர, பஹுரூப; த்ரியம்பக, சுரேஸ்வர; வ்ருஷாகபி, ஶம்பு; கபர்தீ, அபராஜித—இவையே (அவர்களின்) பெயர்கள்।

Verse 7

आदौ कृतयुगे देवि त्रेतायां द्वापरेऽपि च । कलौ युगे तु संप्राप्ते जातं नामांतरं पुनः

தேவியே, தொடக்கத்தில் க்ருதயுகத்திலும், திரேதா மற்றும் த்வாபர யுகங்களிலும் இப்பெயர்களே இருந்தன; ஆனால் கலியுகம் வந்தபோது மீண்டும் வேறு பெயர்கள் தோன்றின।

Verse 8

एकादशधा रुद्राणां तानि ते वच्मि सांप्रतम् । भूतेशो नीलरुद्रश्च कपाली वृषवाहनः

இப்போது ருத்ரர்களின் ஏகாதசப் பிரிவில் உள்ள பெயர்களை உனக்குச் சொல்கிறேன்—பூதேஷ, நீலருத்ர, கபாலீ, வ்ருஷவாஹன।

Verse 9

त्र्यंबको घोरनामा च महाकालोऽथ भैरवः । मृत्युंजयोऽथ कामेशो योगेश इति कीर्तितः । एकादशैते रुद्रास्ते कथिताः क्रमशः प्रिये

திரியம்பகன், கோரநாமன், மகாகாலன், பைரவன்; மேலும் ம்ருத்யுஞ்ஜயன், காமேசன், யோகேசன்—என்று அவர்கள் போற்றப்படுகின்றனர். பிரியே, இவர்கள் வரிசையாக உரைக்கப்பட்ட பதினொன்று ருத்ரர்கள்.

Verse 10

अनादिनिधना देवि भेदभिन्नास्तु ते पृथक् । एकादशस्वरूपेण पृथङ्नामप्रभेदतः

தேவி, அவர்கள் ஆதியுமில்லாதவர், அந்தமுமில்லாதவர்; ஆயினும் வேறுபாடுகளால் தனித்தனியாகப் பிரிக்கப்படுகின்றனர். பதினொன்று வடிவங்களாக, வேறு வேறு நாம வேறுபாடுகளால் வெளிப்படுகின்றனர்.

Verse 11

देव्युवाच । भगवन्विस्तराद्ब्रूहि लिंगैकादशकक्रमम् । स्थानसीमाप्रभेदेन माहात्म्योत्पत्तिकारणैः

தேவி கூறினாள்—பகவனே, பதினொன்று லிங்கங்களின் வரிசையை விரிவாகச் சொல்லுங்கள்; அவற்றின் இடம்-எல்லை வேறுபாடுகளுடன், அவற்றின் மஹாத்மியம் தோன்றும் காரணங்களையும் விளக்குங்கள்.

Verse 12

कथं पूज्यानि तानीश के मंत्राः को विधिः स्मृतः । कस्मिन्पर्वणि काले वा सर्वं विस्तरतो वद

ஈசனே, அவை எவ்வாறு பூஜிக்கப்பட வேண்டும்? எந்த மந்திரங்கள், எந்த விதி ஸ்மிருதியில் கூறப்பட்டுள்ளது? எந்தப் பண்டிகை நாளில் அல்லது எந்தக் காலத்தில்—அனைத்தையும் விரிவாகச் சொல்லுங்கள்.

Verse 13

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि रहस्यं पापनाशनम् । सोमनाथादितः कृत्वा सिद्धिनाथादिकारणम्

ஈசுவர் கூறினார்—தேவி, கேள்; பாபநாசகமான ஒரு ரகசியத்தை நான் உரைக்கிறேன். சோமநாதனிலிருந்து தொடங்கி, சித்திநாதன் முதலிய காரணத் தத்துவத்துடன்.

Verse 14

यच्छ्रुत्वा मुच्यते जंतुः पातकैः पूर्वसंचितैः । ये चैकादश रुद्रा वै तव प्रोक्ता मया प्रिये

இதைக் கேட்டால் உயிர் முன்சஞ்சிதப் பாவங்களிலிருந்து விடுபடும். பிரியே, அந்த ஏகாதச ருத்ரர்களை நான் உறுதியாக உனக்குச் சொல்லியுள்ளேன்.

Verse 15

दश ते वायवः प्रोक्ता आत्मा चैकादशः स्मृतः । तेषां नामानि वक्ष्यामि वायूनां शृणु मे क्रमात्

பத்து வாயுக்கள் (பிராணவாயுக்கள்) கூறப்பட்டன; ஆத்மா பதினொன்றாவதாக நினைக்கப்படுகிறது. இப்போது அவற்றின் பெயர்களைச் சொல்கிறேன்—என் வரிசைப்படி வாயுக்களை கேள்.

Verse 16

प्राणोऽपानः समानश्च ह्युदानो व्यान एव च । नागश्च कूर्मः कृकलो देवदत्तो धनंजयः

பிராணன், அபானன், சமானன், உதானன், வியானன்; மேலும் நாகன், கூர்மன், கிருகலன், தேவதத்தன், தனஞ்சயன்.

Verse 17

आत्मा चेति क्रमाज्ज्ञेया रुद्राधिपतयः क्रमात् । तेषां यात्रां क्रमाद्वक्ष्ये सर्वप्राणिहिताय वै

அடுத்ததாக வரிசைப்படி ‘ஆத்மா’ என்பதை அறிய வேண்டும்; அதே வரிசையில் ருத்ரரூப அதிபதிகளையும். எல்லா உயிர்களின் நலனுக்காக அவர்களின் யாத்திரை வழியை வரிசையாக நான் கூறுவேன்.

Verse 18

रुद्राणामादिदेवोऽसौ पूर्वं सोमेश्वरः प्रिये । भूतेश्वरेति नाम्ना वै पूजयेत्तं विधानतः

பிரியே, அவர் ருத்ரர்களில் ஆதிதேவன்; முன்பு ‘சோமேஸ்வரன்’ எனப் புகழ்பெற்றவர். ‘பூதேஸ்வரன்’ என்ற நாமத்தால் விதிப்படி அவரை வழிபட வேண்டும்.

Verse 19

राजोपचारयोगेन श्रद्धापूतेन चेतसा । पंचामृतेन संस्नाप्य सद्योजातेन पूजयेत्

அரசோபசாரங்களுடன், பக்தியால் தூய்மையுற்ற மனத்துடன், பஞ்சாமிருதத்தால் (லிங்கத்தை) அபிஷேகம் செய்து, ஸத்யோஜாத மந்திரத்தால் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 20

पुष्पैर्मनोहरैर्भक्त्या ध्यात्वा देवं सदाशिवम् । त्रिभिः प्रदक्षिणीकृत्य साष्टांगं प्रणिपत्य च

மனோகர மலர்களை பக்தியுடன் அர்ப்பணித்து, தேவன் ஸதாசிவனைத் தியானித்து, மூன்று முறை பிரதட்சிணம் செய்து, பின்னர் சாஷ்டாங்கமாக வணங்க வேண்டும்।

Verse 21

रुद्रैकादशयात्रार्थी निर्विघ्नार्थं व्रजेत्ततः । भूतेश्वरेति यन्नाम प्रोक्तं तत्ते ब्रवीम्यहम्

பதினொன்று ருத்ரர்களின் யாத்திரையை விரும்புவோர், தடையில்லா நிறைவேற்றத்திற்காக அதன் பின் செல்ல வேண்டும். ‘பூதேஸ்வர’ என உரைக்கப்பட்ட அந்த நாமத்தை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்।

Verse 22

महदादि विशेषांतं भूतजालं यदीरितम् । पंचविंशति संख्याकं तेषामीशो यतः स्मृतः

மஹத் முதலாக விசேஷம் (தன்மாத்திரை/பூதம்) வரை உரைக்கப்பட்ட தத்துவக் கூட்டம் இருபத்தைந்து என எண்ணப்படுகிறது; ஏனெனில் அவர் அவற்றின் ஈசன் என ஸ்மரிக்கப்படுகிறார்।

Verse 23

तेन भूतेश्वरेत्युक्तं नाम तस्य पुरा किल । पंचविंशतितत्त्वानि ज्ञात्वा मुक्तिमवाप्नुयात्

ஆகையால் பழங்காலத்தில் உண்மையாகவே அவரின் நாமம் ‘பூதேஸ்வர’ என கூறப்பட்டது. இருபத்தைந்து தத்துவங்களை அறிந்தால் முக்தியை அடையலாம்।

Verse 24

भूतेशरुद्रं संपूज्य गच्छेद्वै मुक्तिमव्ययाम् । इति संक्षेपतः प्रोक्तमादि रुद्रस्य कीर्तनम् । कीर्तनीयं द्विजातीनां कीर्तितं पुण्यवर्द्धनम्

பூதேஸ்வர-ருத்ரனை முறையாக முழுமையாக வழிபட்டால் மனிதன் நிச்சயமாக அழியாத முக்தியை அடைகிறான். இவ்வாறு ஆதிருத்ரரின் கீர்த்தனம் சுருக்கமாக கூறப்பட்டது. இது இருபிறப்போரால் பாராயணம் செய்யத்தக்கது; பாராயணம் செய்தால் புண்ணியம் பெருகும்.

Verse 87

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये भूतेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्ताशीतितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஷீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தில், முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யமும் ஏகாதசருத்ரமாஹாத்ம்யமும் உட்பட்ட ‘பூதேஸ்வரமாஹாத்ம்யவர்ணனம்’ எனும் எண்பத்தேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.