Adhyaya 73

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कुमारेश्वरमुत्तमम् । लिंगं महाप्रभावं हि महापातकनाशनम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—ஓ மகாதேவி! அதன் பின் உத்தம குமாரேஸ்வரத்திற்குச் செல்; அது மஹாப்ரபாவமிக்க லிங்கம், மஹாபாதகங்களையும் அழிப்பது.

Verse 2

धनुषां त्रिंशता देवि वरुणान्नैऋते स्थितम् । गौरीतपोवनाद्देवि दक्षिण स्थानसंस्थितम्

ஓ தேவி! இது வருணனிடமிருந்து நைருதி திசையில் முப்பது வில்-அளவு தூரத்தில் அமைந்துள்ளது; மேலும், ஓ தேவி! கௌரியின் தவவனத்தின் தெற்கில் உள்ளது.

Verse 3

षण्मुखेन महादेवि तत्र कृत्वा महत्तपः । प्रतिष्ठितं महालिंगं कुमारेशस्ततोऽभवत्

ஓ மகாதேவி! அங்கே ஷண்முகன் மாபெரும் தவம் செய்து, ஒரு மகாலிங்கத்தை நிறுவினான்; அதனால் அது ‘குமாரேஸ்வரன்’ எனப் புகழ்பெற்றது.

Verse 4

यस्तं पूजयते भक्त्या मासमेकं निरन्तरम् । षण्मासस्यार्चनेनैव यत्पुण्यमुपजायते

பக்தியுடன் ஒரு மாதம் இடையறாது அவரை வழிபடுவோர், வழக்கமாக ஆறு மாத அர்ச்சனையால் உண்டாகும் அதே புண்ணியத்தைப் பெறுவர்.

Verse 5

तत्पुण्यं सकलं तस्य कुमारेशार्चनात्सकृत् । लभते दिवसैकेन विधिना यदि पूजयेत्

அந்த முழுப் புண்ணியத்தையும், விதிமுறையுடன் வழிபட்டால், குமாரேசனை ஒருமுறை அர்ச்சித்ததாலேயே—ஒரே நாளில்—பெற்றுவிடுவான்.

Verse 6

कामं क्रोधं तथा लोभं रागं त्यक्त्वा तु मत्सरम् । ब्रह्मचारी यतिर्भूत्वा सकृदप्येनमर्चयेत्

காமம், கோபம், லோபம், ஆசைச்சேர்க்கை, பொறாமை ஆகியவற்றைத் துறந்து, பிரம்மச்சாரியாக யதிபோல் ஒழுக்கமுடன் இருந்து, அவரை ஒருமுறையாவது அர்ச்சிக்க வேண்டும்.

Verse 7

एवं संपूजिते देवि सम्यग्यात्रा फलं लभेत्

ஓ தேவி! இவ்வாறு முறையாகப் பூஜிக்கப்பட்டால், தீர்த்தயாத்திரையின் முழுமையான நற்பலன் கிடைக்கும்.

Verse 73

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुमारेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தின் முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் “குமாரேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனும் எழுபத்துமூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।