Adhyaya 66

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महालिंगमर्घ्येश्वरमिति श्रुतम् । उत्तरे तु विशालाक्ष्या नातिदूरे व्यवस्थितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்பு ‘அர்க்யேஸ்வர’ எனப் புகழ்பெற்ற மகாலிங்கத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அது விசாலாட்சி தேவியின் வடக்கில், அதிகத் தொலைவில் அல்லாமல் அமைந்துள்ளது.

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं हि सुरगन्धर्वपूजितम् । यदा देवी समायाता वडवानलधारिणी

இந்த லிங்கம் மிகுந்த மகாப்ரபாவமுடையது; தேவர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்கள் வணங்குவது. வடவானலத்தைத் தாங்கிய தேவி அங்கு வந்தபோது…

Verse 3

प्रभासक्षेत्रमासाद्य दृष्ट्वा तत्र महोदधिम् । अर्घ्यं दत्तवती तत्र विधिना तन्महोदधेः

பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தை அடைந்து அங்குள்ள மகாசமுத்திரத்தைப் பார்த்து, முறையின்படி அந்தப் பெருங்கடலுக்கு அர்க்யம் அர்ப்பணித்தாள்.

Verse 4

प्रतिष्ठाप्य महल्लिंगं संपूज्य विधिना ततः । प्रविवेशाथ देवेशि स्नानार्थं च महोदधौ

மகாலிங்கத்தை நிறுவி, முறையின்படி முழுமையாகப் பூஜித்து, ஓ தேவேசி, அவள் புனித ஸ்நானத்திற்காக மகாசமுத்திரத்தில் இறங்கினாள்.

Verse 5

यस्मादर्घ्यं पुरा दत्त्वा पश्चा दीशः प्रतिष्ठितः । तेनार्घ्येशेति विख्यातं लिंगं पापप्रणाशनम्

முன்னொரு காலத்தில் முதலில் அர்க்யம் அளிக்கப்பட்டு, பின்னரே ஈசன் நிறுவப்பட்டதால், இந்த லிங்கம் ‘அர்க்யேச’ எனப் புகழ்பெற்றது—பாவங்களை அழிப்பது.

Verse 6

पंचामृतेन संस्नाप्य विधिना यस्तमर्चयेत् । सप्तजन्मानि देवेशि स विद्यामधिगच्छति । सम्यक्छास्त्रप्रवक्ता च सर्वसंदेहवित्तमः

தேவேசி! யார் விதிப்படி பஞ்சாமிருதத்தால் அவருக்கு அபிஷேகம் செய்து வழிபடுகிறாரோ, அவர் ஏழு பிறவிகளிலும் உண்மையான வித்யையை அடைவார்; சாஸ்திரங்களைச் சரியாக விளக்கும் உரையாளர் ஆவார்; எல்லாச் சந்தேகங்களையும் தீர்க்கும் சிறந்த ஞானி ஆவார்।

Verse 66

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽर्घ्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्षष्टितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், ‘அர்க்யேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் அறுபத்தாறு ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।