Adhyaya 63

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भैरवेश्वरमुत्तमम् । योगेश्वर्या दक्षिणतो नातिदूरे व्यवस्थितम्

ஈசுவரன் கூறினான்—அதன்பின், ஓ மகாதேவி, யோகேஸ்வரியின் தெற்கே மிகத் தொலைவில் அல்லாத இடத்தில் அமைந்துள்ள உத்தம பைரவீஸ்வரனைச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं दिब्यैश्वर्यप्रदायकम् । पुरा दैत्यविनाशार्थं यदा देवी कृतोद्यमा

இது எல்லாப் பாவங்களையும் தணித்து, தெய்வீக ஐஸ்வர்யத்தை அருள்வதாகும். முற்காலத்தில், தேவி தைத்யர்களை அழிக்க முயற்சி மேற்கொண்டபோது, இந்தப் புனித சக்தி வெளிப்பட்டது।

Verse 3

तदा भैरवमाहूय दूतत्वे नियुयोज ह । शिवदूती तदा ख्याता पश्चाद्योगेश्वरीति च

அப்போது தேவி பைரவனை அழைத்து தூதுப் பணியில் நியமித்தாள். அந்நேரத்தில் அவள் ‘சிவதூதி’ எனப் புகழ்பெற்றாள்; பின்னர் ‘யோகேஸ்வரி’ என்றும் அழைக்கப்பட்டாள்।

Verse 4

भैरवो यत्र वै देव्या दूतत्वे विनियोजितः । तेन लिंगं समाख्यातं भैरवेश्वरनामकम्

தேவி பைரவனைத் தூதுப் பணியில் நியமித்த இடத்திலேயே, அந்த நிகழ்வினால் அங்குள்ள லிங்கம் ‘பைரவீஸ்வர’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றது।

Verse 5

पूजितं देवदैत्यैश्च भैरवेण प्रतिष्ठितम् । यस्तत्पूजयते भक्त्या कार्तिक्यां विधिना नरः । निरंतरं वा षण्मासं सोऽभीष्टं लभते फलम्

தேவர்களாலும் தானவர்களாலும் வழிபடப்பட்டதும், பைரவனால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டதும் ஆகிய அதனை—கார்த்திக மாதத்தில் விதிப்படி பக்தியுடன் வழிபடுகிறவன், அல்லது ஆறு மாதங்கள் இடைவிடாது வழிபடுகிறவன், தன் விரும்பிய பலனை அடைவான்।

Verse 63

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भैरवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्टितमोऽध्याय

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் சங்கிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘பைரவீஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் அறுபத்துமூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।