Adhyaya 61

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवीं क्षेत्रदूतीं तु वैष्णवीम् । श्रीदैत्यसूदनाद्देवि पूर्वभागे व्यवस्थिताम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்னர் வைஷ்ணவியான ‘க்ஷேத்ரதூதி’ எனும் மகாதேவியிடம் செல்ல வேண்டும்; தேவி, அவள் ஸ்ரீ தைத்யசூதனன் அருகே கிழக்குப் பகுதியில் நிலைத்திருக்கிறாள்.

Verse 2

योगेश्वर्यास्तथैशान्यां धनुषां सप्तके स्थिताम् । महादौर्भाग्यदग्धानां स्थितां भेषजरूपिणीम्

யோகேஸ்வரியின் அருகிலுள்ள ஈசான திசையில், ஏழு தனுசு தூரத்தில் அவள் நிலைகொண்டாள். பெருந்துர்பாக்கியால் எரிந்தோர்க்கு அவள் மருந்து-வடிவினியாக விளங்குகிறாள்.

Verse 3

चाक्षुषस्यांतरे देवि यदा दैत्या बलोत्कटाः । हन्यमाना विष्णुनाऽथ दक्षिणां दिशमाविशन्

தேவி! சாக்ஷுஷ மன்வந்தரத்தில், வலிமை மிகுந்த தைத்யர்கள் விஷ்ணுவால் கொல்லப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, அவர்கள் ஓடித் தென் திசையில் புகுந்தனர்.

Verse 4

तत्र वर्षशतं साग्रं दैत्याश्चक्रुर्महाहवम् । विष्णुना सह देवेशि दिव्यास्त्रैश्च पृथग्विधैः

அங்கே, தேவேசி! தைத்யர்கள் விஷ்ணுவுடன் பலவகை திவ்யாஸ்திரங்களைப் பயன்படுத்தி, நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் பெரும் போரை நடத்தினர்.

Verse 5

दुःखवध्यांस्ततो ज्ञात्वा विष्णुः कमललोचनः । सस्मार भैरवीं शक्तिं महामायां महाप्रभाम्

அப்போது தாமரை-கண்ணனான விஷ்ணு, அவர்கள் கொல்ல அரிதென்று அறிந்து, பேரொளி மஹாமாயையான பைரவீ சக்தியை நினைவு கூர்ந்தார்.

Verse 6

सा स्मृता क्षणमात्रेण विष्णुना प्रभविष्णुना । तत्रागता महादेवी आनंदस्फुरितेक्षणा

வல்லமைமிக்க விஷ்ணு நினைத்த மாத்திரத்தில், அவள் கணநேரத்தில் அங்கே வந்தாள்—ஆனந்தம் துடிக்கும் கண்களையுடைய மஹாதேவி.

Verse 7

विशाले तु कृते देव्या लोचने विष्णुदर्शनात् । विशालाक्षी ततो जाता तत्रस्था दैत्यनाशिनी

விஷ்ணு தரிசனத்தால் தேவி தன் கண்களை விரிவாக்கியபோது, அவள் ‘விசாலாட்சி’ எனப் புகழ்பெற்றாள்; அங்கேயே தங்கி தைத்யங்களை அழிப்பவளானாள்।

Verse 8

अस्मिन्कल्पेसमाख्याता ललितोमा वरानने । उमाद्वयं समाख्यातं सोमेशे दैत्यसूदने

அழகிய முகத்தையுடையவளே! இக்கல்பத்தில் அவள் ‘லலிதோமா’ எனக் கூறப்படுகிறாள்; இந்த ‘உமாத்வயம்’ சோமேசத்திலும் தைத்யசூதனத்திலும் புகழ்பெற்றது।

Verse 9

पूर्वं सोमेश्वरे पश्येत्पश्चाच्छ्रीदैत्यसूदने । उमा द्वयं पूजयित्वा तीर्थयात्राफलं लभेत्

முதலில் சோமேசுவரரைத் தரிசிக்க வேண்டும்; பின்னர் ஸ்ரீதைத்யசூதனரைத் தரிசிக்க வேண்டும். உமாத்வயத்தைப் பூஜித்தால் தீர்த்தயாத்திரையின் முழுப் பயன் கிடைக்கும்।

Verse 10

माघे मासि तृतीयायां विधिना योऽर्चयेत्तु ताम् । न संततिविहीनः स्यात्तस्यकोट्यन्वये नरः

மாசி/மাঘ மாதத்தின் மூன்றாம் திதியில் விதிப்படி அவளை அர்ச்சிப்பவன், அவன் வம்சத்தில் கோடி தலைமுறைகளிலும் எவரும் சந்ததியின்றி இருப்பதில்லை।

Verse 11

यो नित्यमीक्षते तत्र भक्त्या परमया युतः । आरोग्यसुखसौभाग्यसंयुक्तोऽसौ भवेच्चिरम्

அங்கே தினமும் பரம பக்தியுடன் தரிசிப்பவன், நீண்ட காலம் ஆரோக்கியம், இன்பம், சௌபாக்கியம் ஆகியவற்றுடன் வாழ்வான்।

Verse 12

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं ललितोद्भवम् । श्रुतं यत्पापनाशाय जायते धर्मवृद्धये

இவ்வாறு சுருக்கமாக லலிதையிலிருந்து தோன்றிய மஹாத்மியம் கூறப்பட்டது. இதைச் செவிமடுத்தால் பாவநாசமும் தர்மவிருத்தியும் உண்டாகும்.

Verse 61

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये ललितोमाविशालाक्षी माहात्म्यवर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் தொகுப்பில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், பிரபாச-க்ஷேத்ர மஹாத்ம்யத்தின் முதல் பகுதியில் ‘லலிதா-உமா-விசாலாக்ஷி மஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் அறுபத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.