Adhyaya 56

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ ते पंचमं वच्मि सिद्धलिगं महाप्रभम् । ब्रह्मणो नैरृते भागे धनुषां षोडशे स्थितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—இப்போது ஐந்தாவதாகிய மிகஒளிமிக்க சித்தலிங்கத்தை உனக்குச் சொல்கிறேன்; அது பிரம்மாவின் நைருதி (தென்மேற்கு) திசையில் பதினாறு வில் அளவு தூரத்தில் அமைந்துள்ளது.

Verse 2

राहुलिंगस्य चाभ्याशे लिंगं धनदनिर्मितम् । धनदत्वं च संप्राप्तो यत्र तप्त्वा महत्तपः

ராகுலிங்கத்தின் அருகில் தனதன் (குபேரன்) அமைத்த லிங்கம் உள்ளது. அங்கே மகத்தான தவம் செய்து அவர் ‘தனத’ எனும் செல்வாதிபதி நிலையை அடைந்தார்.

Verse 3

संस्थाप्य विधिवत्पूज्य लिंगं वर्षसहस्रकम् । अलकाधिपतिर्जातस्तत्र शंभोः प्रसादतः

லிங்கத்தை விதிப்படி நிறுவி ஆயிரம் ஆண்டுகள் முறையாக வழிபட்டார். அங்கே சாம்புவின் அருளால் அவர் அலகையின் அதிபதியானார்.

Verse 4

जातिं स्मृत्वा पूर्विकां तु ज्ञात्वा दीपदशाफलम् । शिवरात्रे प्रभावं तु प्रभासं पुनरागतः

தன் முன்னைய நிலையை நினைத்து, தீபதானத்தின் பலனை அறிந்து, சிவராத்திரியின் மகிமையை உணர்ந்து அவர் மீண்டும் பிரபாசத்திற்கு வந்தார்.

Verse 5

प्रभावातिशयं ज्ञात्वा स्थापयामास शंकरम् । तत्र प्रत्यक्षतां नीतस्तपसा येन शंकरः

அந்த இடத்தின் அதிசய மகிமையை அறிந்து அவர் அங்கே சங்கரரை நிறுவினார். தன் தவத்தால் அங்கேயே சங்கரரைப் புலப்படச் செய்தார்.

Verse 6

महाभक्त्या महादेवि तस्मिंल्लिंगेऽवतारितः । तं दृष्ट्वा मानवो भक्त्या पूजयित्वा यथाविधि

மகாதேவி, பேர்பக்தியால் அவர் சிவனை அந்த லிங்கத்தில் அவதரிக்கச் செய்தார். அதை கண்ட மனிதன் பக்தியுடன் விதிப்படி வழிபட வேண்டும்.

Verse 7

पञ्चोपचारैः सद्भक्त्या गन्धधूपानुलेपनैः । तस्यान्वये दरिद्रश्च कदापि न भविष्यति

சத்பக்தியுடன் கந்தம், தூபம், அனுலேபனம் முதலிய பஞ்சோபசாரங்களால் வழிபட்டால், அந்த பக்தரின் வம்சத்தில் எந்நாளும் வறுமை உண்டாகாது।

Verse 8

ये चैतत्पूजयिष्यंति लिंगं भक्तियुता नराः । अजेयास्ते भविष्यंति शत्रूणां दर्पनाशनाः

பக்தியுடன் இந்த லிங்கத்தை வழிபடுவோர் அஜேயராகி, பகைவர்களின் அகந்தையைச் சிதைப்பர்।

Verse 9

इति ते कथितं सर्वं धनदेशमहोदयम् । श्रुत्वानुमोद्य यत्नेन दरिद्रो नैव जायते

இவ்வாறு தனதேசத்தின் மாபெரும் மகிமை அனைத்தும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. இதைக் கேட்டு கவனத்துடன் பக்தியால் ஒப்புதல் அளிப்பவன் வறுமையடையான்।

Verse 56

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये धनदेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தின் முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘தனதேச்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் ஐம்பத்தாறாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।