Adhyaya 55

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्पूर्वे विमलेश्वरम् । गौर्याः पूर्वं समीपस्थं नातिदूरे व्यवस्थितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்னர், ஓ மகாதேவி, அந்த இடத்தின் கிழக்கில் உள்ள விமலேஸ்வரனைச் சென்று தரிசிக்க வேண்டும். அவர் கௌரியின் கிழக்கே, அருகிலேயே, மிகத் தொலைவில் அல்ல.

Verse 2

गुरोर्नैरृत्यदिग्भागे स्थितं पापप्रणाशनम् । अपि कृत्वा महापापं नारी वा पुरुषोऽपि वा

குரு (திருத்தலம்/ஆலயம்) என்பதின் நைருதி (தென்-மேற்கு) திசைப் பகுதியில் பாவநாசக (இடம்/லிங்கம்) அமைந்துள்ளது. பெண்ணாக இருந்தாலும் ஆணாக இருந்தாலும்—மகாபாபம் செய்திருந்தாலும் கூட…

Verse 3

क्षयाभिभूतदेहो वा तं समभ्यर्च्य भक्तितः । सर्वदुःखान्तगो भूत्वा निर्मलं पदमाप्नुयात्

க்ஷயநோயால் வாடும் உடலுடையவராயினும், பக்தியுடன் அவரை வழிபட்டால் எல்லாத் துயரங்களுக்கும் முடிவடைந்து மாசற்ற பதத்தை அடைவார்.

Verse 4

गंधर्वसेना यत्रैव विमलाऽभूत्क्षया न्विता । विमलेश्वरनाम्ना वै तल्लिंगं प्रथितं क्षितौ

அதே இடத்தில் கந்தர்வசேனா க்ஷயப் பீடையிலிருந்து விடுபட்டு தூய்மையடைந்தாள்; ஆகவே அந்த லிங்கம் பூமியில் ‘விமலேஸ்வர’ என்ற நாமத்தால் புகழ்பெற்றது.

Verse 5

इति ते कथितं सर्वं विमलेश्वरसूचकम् । माहात्म्यं सर्वपापघ्नं तुरीयं भवसुन्दरि

ஓ பவசுந்தரி! விமலேஸ்வரத்தைச் சுட்டும் அனைத்தையும் உனக்குச் சொன்னேன்; இது நான்காம் மாஹாத்மியம், எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது.

Verse 55

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विमलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்மியத்தில் ‘விமலேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் ஐம்பத்தைந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.