Adhyaya 53

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कपिलेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यव स्थितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி, அதன் பின் சிறந்த கபிலேஸ்வரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அது அதே இடத்தின் கிழக்குத் திசைப் பகுதியில், மிகத் தொலைவில் அல்லாமல் அமைந்துள்ளது.

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं तु दर्शनात्पापनाशनम् । कपिलोनाम राजर्षिर्यत्र तप्त्वा महातपः

அங்குள்ள லிங்கம் மிகுந்த சக்தியுடையது; அதன் தரிசனத்தாலே பாவங்கள் அழியும். அங்கேயே ‘கபில’ எனும் ராஜரிஷி மகத்தான தவம் செய்தார்.

Verse 3

संप्राप्तः परमां सिद्धिं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम् । देवसांनिध्यमीशानं तस्मिंल्लिंगे सदा हरिः

மகேஸ்வரரை பிரதிஷ்டை செய்து அவர் பரம சித்தியை அடைந்தார். அந்த லிங்கத்தில் தேவர்களின் சன்னிதி உள்ளது; அங்கே ஈசானன் எப்போதும் இருப்பான், ஹரியும் நித்தம் வாசம் செய்கிறான்.

Verse 4

शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां सर्वलोकहितार्थतः । सप्तकृत्वो महादेवं सोमेशं कपिलेश्वरम् । यः पश्येत्प्रयतो भूत्वा स गोदानफलं लभेत्

சுக்லபக்ஷத்தின் சதுர்தசி நாளில், எல்லா உலகங்களின் நலனுக்காக, ஒழுக்கத்துடன் மகாதேவன் சோமேசன் கபிலேஸ்வரனை ஏழுமுறை தரிசிப்பவன், கோதானத்திற்குச் சமமான புண்ணியப் பயனை அடைவான்.

Verse 5

तिलधेनुं च यो दद्यात्तस्मिंस्तीर्थे समाहितः । तिलसंख्यायुगान्येव स स्वर्गे वसति प्रिये

அன்பே! அந்தத் தீர்த்தத்தில் ஒருமனத்துடன் திலதேன் (எள்ளால் செய்யப்பட்ட பசு-தானம்) அளிப்பவன், எள்ளின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான யுகங்கள் வரை ஸ்வர்க்கத்தில் வாழ்வான்.

Verse 53

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कपिलेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिपञ्चाशोऽध्यायः

இவ்வாறு, ஸ்ரீஸ்காந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரம் சுலோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில், ‘கபிலேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் ஐம்பத்துமூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.