Adhyaya 51

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि केतुलिंगं महाप्रभम् । राह्वीशानादुत्तरे च मंगलायाश्च दक्षिणे

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மஹாதேவி! பின்னர் ராக்வீஸ்வரத்தின் வடக்கிலும் மங்களா (மங்களேச)வின் தெற்கிலும் அமைந்த மிக ஒளிமிக்க கேதுலிங்கத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 2

धनुषोंतरमानेन नातिदूरे व्यवस्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्

வில்லெறி தூர அளவில் அது மிகத் தொலைவில் இல்லை. அந்த லிங்கம் மஹாப்ரபாவமுடையது; எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது.

Verse 3

केतुर्नाम ग्रहोत्युग्रः शिवसद्भावभावितः । वर्तुलोऽतीव विस्तीर्णो लोचनाभ्यां सुभीषणः

கேது எனப்படும் கிரகம் மிக உக்கிரமானவன்; ஆயினும் சிவபக்தியின் சத்பாவத்தால் நிறைந்தவன். அவன் வட்டவடிவன், மிக விரிந்தவன், இரு கண்களால் அச்சமூட்டுபவன்.

Verse 4

पलालधूमसंकाशो ग्रहपीडापहारकः । तत्राकरोत्तपश्चोग्रं दिव्याब्दानां शतं प्रिये

அவன் வைக்கோல் புகைபோல் தோன்றி, கிரகப் பீடைகளை அகற்றுபவன். அன்பே, அங்கே அவன் நூறு தெய்வ ஆண்டுகள் கடுந்தவம் செய்தான்.

Verse 5

तस्य तुष्टो महादेवो ग्रह त्वं प्रददौ प्रिये । एकादशशतानां च ग्रहाणामाधिपत्यताम्

அவனில் மகிழ்ந்த மகாதேவன், அன்பே, உனக்கு ‘கிரகம்’ என்ற பதவியையும், பதினொன்று நூறு கிரக சக்திகளின் ஆதிபத்தியத்தையும் அளித்தான்.

Verse 6

तत्रस्थं पूजयेद्भक्त्या केतुलिंगं महाप्रभम् । केतूदये महाघोरे तस्मिन्दृष्टे विशेषतः

அங்கே நிறுவப்பட்ட மகாப்ரபு கேது-லிங்கத்தை பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்—கேது மிகக் கொடியதாக உதயிக்கும் வேளையில் குறிப்பாகவும், அந்த லிங்கத்தை தரிசித்தால் இன்னும் சிறப்பாகவும்.

Verse 7

ग्रहपीडासु चोग्रासु पूजयेत्तं विधानतः । पुष्पैर्गंधैस्तथा धूपैर्नैवेद्यैर्विविधैः शुभैः

கடுமையான கிரகப் பீடைகள் எழும்போது, விதிப்படி அவரை வழிபட வேண்டும்—மலர்கள், நறுமணங்கள், தூபம், மற்றும் பலவகை மங்கள நைவேத்யங்களால்.

Verse 8

तोषयेद्विधिवद्देवं केतुं कल्मषनाशनम्

விதிப்படி, கல்மஷத்தை அழிக்கும் தெய்வமான கேதுவை திருப்திப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 9

इति संक्षेपतः प्रोक्तं केतुलिंगं महोदयम् । ग्रहपीडोपशमनं सर्वपातकनाशनम्

இவ்வாறு சுருக்கமாக மிக மங்களகரமான கேது-லிங்கம் கூறப்பட்டது; அது கிரகப் பீடைகளைத் தணித்து எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கிறது.

Verse 10

एतानि नव लिंगानि ग्रहाणां कथितानि ते । यः पश्यति नरो नित्यं तस्य पीडाभयं कुतः

கிரகங்களின் இவ்வொன்பது லிங்கங்களும் உனக்குக் கூறப்பட்டன. யார் தினமும் அவற்றைத் தரிசிக்கிறாரோ, அவருக்கு பீடையின் அச்சம் எங்கே இருக்கும்?

Verse 11

न दौर्भाग्यं कुले तस्य न रोगी नैव दुःखितः । जायते पुत्रवद्देवि तं रक्षंति महाग्रहाः

அவனுடைய குலத்தில் துர்பாக்கியம் இல்லை; யாரும் நோயாளியுமல்ல, துயருற்றவருமல்ல. தேவி, மகனெனக் கருதி மகாகிரகங்களே அவனைப் பாதுகாக்கின்றன.

Verse 12

इति ते कथितं सम्यक्चतुर्दशायतनं प्रिये । विघ्नेश्वरं समारभ्य यावत्केतुप्रतिष्ठितम्

இவ்வாறு, பிரியே, பதினான்கு ஆலயங்களின் விளக்கம் முறையாக உனக்குக் கூறப்பட்டது—விக்னேஸ்வரரிலிருந்து தொடங்கி கேது பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட தலம் வரை.

Verse 13

नवग्रहेश्वराणां तु माहात्म्यं पापनाशनम् । तथैव पंचलिंगानां श्रुत्वा पापैः प्रमुच्यते

நவகிரகேஸ்வரர்களின் மாஹாத்மியம் பாவநாசகமானது; அதுபோலப் பஞ்சலிங்கங்களின் கதையைச் செவிமடுத்தாலுமே பாவங்களிலிருந்து விடுதலை பெறுவர்.

Verse 14

कपर्द्दिनं समारभ्य चंडनाथांतकानि च । पंचैव मुद्रालिंगानि नापुण्यो वेद मानवः

கபர்த்தினைத் தொடங்கி சண்டநாதாந்தகம் வரை—இவை ஐந்து முத்திரா-லிங்கங்கள்; மனிதரில் மிகப் புண்ணியவானே அவற்றை அறிய வல்லான்.

Verse 15

सूर्येश्वरं समारभ्य केतुलिंगांतकानि वै । नवग्रहाणां लिंगानि नान्यो जानाति कश्चन

சூர்யேஸ்வரனைத் தொடங்கி கேதுலிங்கம் வரை—இவை நவகிரகங்களின் லிங்கங்கள்; அவற்றின் உண்மைப் பொருளை வேறு யாரும் அறியார்.

Verse 16

चतुर्दशविधा त्वेवं प्रोक्ताऽयतनसंगतिः । यश्चैनां वेद भावेन स क्षेत्रफलमश्नुते

இவ்வாறு புனித ஆலயங்களின் அமைப்பு பதினான்கு வகையாக உரைக்கப்பட்டது. இதை பக்தி உணர்வுடன் அறிந்தவன் இக்க்ஷேத்திரத்தின் பலனை அடைவான்.

Verse 51

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये केत्वीश्वरमाहात्म्यवर्णननामैकपंचाशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில், ‘கேத்வீஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் ஐம்பத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.