Adhyaya 47

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं गुरुनिषेवितम् । उमायाः पूर्वदिग्भागे सिद्धेशाग्नेयगोचरे

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! அதன் பின் குருவால் சேவிக்கப்படும் அந்த தேவனை அணுக வேண்டும். அவர் உமையின் கிழக்குப் பகுதியில், சித்தேசனின் தென்கிழக்கு வளாகத்தில் உள்ளார்.

Verse 2

संस्थितं तु महल्लिंगं देवाचार्य प्रतिष्ठितम् । आराध्य परया भक्त्या लिंगं वर्षसहस्रकम्

அங்கே ஒரு மகாலிங்கம் நிலைத்துள்ளது; அதை தேவாசார்யர் பிரதிஷ்டை செய்தார். பரம பக்தியுடன் அந்த லிங்கத்தை ஆராதித்து அவர் ஆயிரம் ஆண்டுகள் வழிபட்டார்.

Verse 3

तोषयामास देवेशं भवं शर्वमुमापतिम् । प्राप्तवानखिलान्कामानप्राप्यानकृतात्मभिः

அவர் தேவர்களின் ஈசன்—பவ, சர்வ, உமாபதி—யைத் திருப்திப்படுத்தினார். மேலும், கட்டுப்பாடற்ற மனத்தவர்க்கு எட்டாத எல்லா விருப்பங்களையும் அவர் பெற்றார்.

Verse 4

देवानां चैव पूज्यत्वं प्राप्य ज्ञानमथैश्वरम् । ग्रहत्वं च तथा प्राप्य मोदते दिवि सांप्रतम्

அவர் தேவர்களிடையிலும் வணக்கத்திற்குரிய பதவியை அடைந்து, ஆன்மிக ஞானமும் ஐஸ்வர்யமும் பெற்றார். மேலும் கிரகத் தேவதையின் நிலை பெற்று, இப்போது விண்ணுலகில் மகிழ்கிறார்.

Verse 5

तं दृष्ट्वा मानवो भक्त्या न दुर्गति मवाप्नुयात् । बृहस्पतिकृतं लिंगं ये पश्यंति नरोत्तमाः

பக்தியுடன் அதை தரிசிக்கும் மனிதன் துர்கதியை அடையான். ப்ருஹஸ்பதி செய்த அந்த லிங்கத்தை தரிசிக்கும் நரோத்தமர்கள்,

Verse 6

बृहस्पतिकृता पीडा नैव तेषां हि जायते । तत्र शुक्लचतुर्दश्यां गुरुवारे तथा प्रिये

அவர்களுக்கு ப்ருஹஸ்பதியால் உண்டாகும் பீடை எப்போதும் ஏற்படாது. மேலும் அங்கே, பிரியே, சுக்லபக்ஷ சதுர்தசியிலும், வியாழனன்றும்,

Verse 7

संपूज्य विधिवल्लिंगं सम्यग्राजोपचारतः । अथवा भक्तिभावेन प्राप्नुयात्परमं पदम्

விதிப்படி அரசோபசாரங்களுடன் லிங்கத்தை முறையாகப் பூஜித்தாலும், அல்லது வெறும் பக்தி உணர்வினாலேயும், பரமபதத்தை அடைவான்।

Verse 8

स्नानं पलसहस्रेण पंचामृतरसेन यः । करोति भक्त्या मर्त्यो वै मुच्यते स ऋणत्रयात्

பக்தியுடன் பஞ்சாமிருத ரசத்தால் ஆயிரம் பல அளவில் அபிஷேக ஸ்நானம் செய்பவன், நிச்சயமாக மூன்று கடன்களிலிருந்து விடுபடுவான்।

Verse 9

मातृकात्पैतृकाद्देवि तथा गुरुसमुद्भवात् । सर्वपापविशुद्धात्मा निर्द्वंद्वो मुक्तिमाप्नुयात्

தேவி! மாத்ரு கடன், பித்ரு/பைத்ரிக கடன், மேலும் குருவினால் உண்டான கடன் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டு, எல்லாப் பாவங்களும் நீங்கிய தூய உள்ளத்துடன், இருமைத் தகராறின்றி, முக்தியை அடைவான்।

Verse 10

एवं संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं गुरुदैवतम् । शृणुयाद्यस्तु भावेन तस्य प्रीतो गुरुर्भवेत्

இவ்வாறு சுருக்கமாக குரு-தெய்வத்தின் மகிமை உரைக்கப்பட்டது. இதை உள்ளார்ந்த பக்தியுடன் கேட்பவர்மேல் குரு மகிழ்வார்।

Verse 47

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वृहस्पतीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஷீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், ‘வ்ருஹஸ்பதீஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நாற்பத்தேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।