Adhyaya 43

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे लिंगं सूर्यप्रतिष्ठितम् । सोमेशात्पश्चिमे भागे धनुषां सप्तके स्थितम् । आदित्येश्वरनामानं सर्वपातकनाशनम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—அழகிய இடுப்புடையவளே! பின்னர் சோமேசரின் மேற்கு பகுதியில் ஏழு தனுஷ் தூரத்தில் உள்ள, சூரியனால் பிரதிஷ்டிக்கப்பட்ட லிங்கத்திடம் செல்ல வேண்டும்; அது ‘ஆதித்யேஸ்வர’ எனப் பெயர்பெற்று, எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பதாகும்।

Verse 2

त्रेतायुगे महादेवि समुद्रेण महात्मना । रत्नैः संपूजितं लिंगं वर्षाणामयुतं प्रिये

மகாதேவி, பிரியே! திரேதாயுகத்தில் மகாத்மையான சமுத்திரன் இந்த லிங்கத்தை ரத்தினங்களால் சிறப்பாகப் பூஜித்தான்—பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் வரை।

Verse 3

तेन रत्नेश्वरंनाम सांप्रतं प्रथितं क्षितौ । पंचामृतेन संस्नाप्य पंचरत्नैः प्रपूजयेत्

ஆகையால் இது இப்போது பூமியில் ‘ரத்னேஸ்வரர்’ என்ற நாமத்தால் புகழ்பெற்றது. பஞ்சாமிருதத்தால் அபிஷேகம் செய்து பஞ்சரத்தினங்களால் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 4

ततो राजोपचारेण पूजयेद्विधिवन्नरः । एवं कृते महादेवि मेरुदानफलं लभेत्

பின்னர் மனிதன் அரசோபசாரங்களுடன் விதிப்படி பூஜிக்க வேண்டும். இவ்வாறு செய்தால், ஓ மகாதேவி, மேருதானத்திற்குச் சமமான புண்ணியப் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 5

सर्वेषां चैव यज्ञानां दानानां नात्र संशयः

இதுவே எல்லா யாகங்களுக்கும் எல்லா தானங்களுக்கும் உரிய பலன்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 6

तीर्थानां चापि सर्वेषां यच्चान्यत्सुकृतं भुवि । उद्धरेत्पितृवर्गं च मातृवर्गं च मानवः

இதனால் எல்லா தீர்த்தங்களின் புண்ணியமும், பூமியில் உள்ள பிற நற்கருமங்களின் பலனும் கிடைக்கும். மனிதன் இதனால் பித்ரு வம்சத்தையும் மாத்ரு வம்சத்தையும் இரண்டையும் உயர்த்துகிறான்.

Verse 7

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि वा । क्षालयेच्चैव तत्सर्वं दृष्ट्वा रत्नेश्वरं नरः

குழந்தைப் பருவம், இளமை அல்லது முதுமையில் செய்த எந்தப் பாவமாயினும்—ரத்னேஸ்வரரை தரிசித்தவுடன் மனிதன் அவை அனைத்தையும் கழுவி நீக்குகிறான்.

Verse 8

धेनुदानं प्रशंसंति तस्मिन्स्थाने महर्षयः । धेनुदस्तारयेन्नूनं दश पूर्वान्दशापरान्

அந்தத் தலத்தில் மகரிஷிகள் கோதானத்தைப் புகழ்கிறார்கள். நிச்சயமாக கோதானம் செய்பவன் பத்து முன்னோர்களையும் பத்து பின்வரும் தலைமுறைகளையும் உய்விக்கிறான்.

Verse 9

देवस्य दक्षिणे भागे यो जपेच्छतरुद्रियम् । संपूज्य विधिवल्लिंगं न स भूयः प्रजायते

தேவனின் தெற்கு பக்கத்தில் யார் சதருத்ரீயத்தை ஜபித்து, விதிப்படி லிங்கத்தை முழுமையாகப் பூஜிக்கிறாரோ, அவர் மீண்டும் பிறவியடையார்.

Verse 10

एवं संक्षेपतः प्रोक्तमादित्येशमहोदयम् । श्रुत्वाऽवधार्य यत्नेन मुच्यते कर्मबंधनैः

இவ்வாறு சுருக்கமாக ஆதித்யேசரின் மகத்தான மகிமை உரைக்கப்பட்டது. இதைக் கேட்டு முயற்சியுடன் மனத்தில் நிலைநிறுத்தினால் கர்மப் பந்தங்களிலிருந்து விடுதலை பெறுவர்.

Verse 43

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आदित्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் “ஆதித்யேச்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனப்படும் நாற்பத்துமூன்றாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.