Adhyaya 42

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि चण्डीशं देवमुत्तमम् । सोमेशादीशदिग्भागे धनुषां सप्तके स्थितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! அதன் பின் உத்தம தேவனான சண்டீசனை அணுகுக; அவர் சோமேசனிடமிருந்து ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் ஏழு வில் அளவு தூரத்தில் உள்ளார்।

Verse 2

दण्डपाणेस्तु भवनाद्दक्षिणे नातिदूरगम् । चंड्या प्रतिष्ठितं पूर्वं चण्डेनाराधितं ततः

தண்டபாணியின் இல்லத்தின் தெற்கே, அதிகத் தூரமல்ல; இது முன்பு சண்டியால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது; பின்னர் சண்டனால் ஆராதிக்கப்பட்டது।

Verse 3

गणेन मम देवेशि तत्कृत्वा दुष्करं तपः । तेन चण्डेश्वरं लिंगं प्रख्यातं धरणीतले

தேவேசி! என் கணன் அங்கே கடினத் தவம் செய்தான்; அவனால் அந்த லிங்கம் பூமியில் ‘சண்டேச்வர’ எனப் புகழ்பெற்றது।

Verse 4

स्नापयेत्पयसा पूर्वं दध्ना घृतयुतेन च । मधुनेक्षुरसेनैव कुंकुमेन विलेपयेत्

முதலில் (லிங்கத்தை) பாலால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் நெய் கலந்த தயிரால்; மேலும் தேன் மற்றும் கரும்புச் சாறாலும்; குங்குமம் (கேசரி) கொண்டு சாந்து செய்ய வேண்டும்।

Verse 5

कर्पूरोशीरमिश्रेण मृगनाभिरसेन च । चन्दनेन सुगन्धेन पुष्पैः संपूजयेत्ततः

பின்பு கற்பூரம்–உசீரம் கலவை, மிருகநாபி ரசம், நறுமணச் சந்தனம் மற்றும் மலர்களால் முறையாக முழுமையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 6

दग्ध्वा धूपं पुरो देवि ततो देवस्य चागुरुम् । वस्त्रैः संपूजयेत्पश्चादात्मवित्तानुसारतः

தேவி! முதலில் இறைவன் முன்னிலையில் தூபம் எரியவைத்து, பின்னர் ஆண்டவனுக்கு நறுமண அகுருவை அர்ப்பணித்து, அதன் பின் தன் வசதிக்கேற்ப வஸ்திரங்களால் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 7

नैवेद्यं परमान्नं च दत्त्वा दीपसम न्वितम् । ततो दद्याद्द्विजातिभ्यो यथाशक्त्या तु दक्षिणाम्

விளக்குடன் கூடிய நைவேத்யம்—மிகச் சிறந்த பரமன்னம்—அர்ப்பணித்து, பின்னர் தன் சக்திக்கேற்ப த்விஜர்களுக்கு தக்ஷிணை வழங்க வேண்டும்।

Verse 8

दक्षिणां दिशमास्थाय यत्किंचित्तत्र दीयते । चण्डीशस्य वरारोहे तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्

வராரோஹே! தெற்கு திசையை நோக்கி, சண்டீசரின் நிமித்தமாக அங்கே எது கொடுக்கப்பட்டாலும், அது அனைத்தும் அழியாத புண்ணியமாகிறது।

Verse 9

यः श्राद्धं कुरुते तत्र चण्डीशस्य तु दक्षिणे । आकल्पं तृप्तिमायांति पितरस्तस्य भामिनि

பாமினி! அங்கே சண்டீசரின் தெற்கு பக்கத்தில் யார் ஸ்ராத்தம் செய்கிறாரோ, அவருடைய பித்ருக்கள் ஒரு கல்பம் முழுவதும் திருப்தியடைகின்றனர்।

Verse 10

अयने चोत्तरे प्राप्ते यः कुर्याद्घृत कम्बलम् । न स भूयोऽत्र संसारे जन्म प्राप्नोति दारुणम्

உத்தராயணம் வந்தபோது யார் ‘கிருத-கம்பள’ விதியைச் செய்கிறாரோ, அவர் இவ்வுலகச் சுழற்சியில் மீண்டும் கொடிய பிறவியை அடையார்।

Verse 11

एवं कृत्वा नरो भक्त्या यात्रां देवस्य शूलिनः । निर्माल्यातिक्रमोद्भूतैरज्ञानाद्भक्षणोद्भवैः । पापैः प्रमुच्यते जंतुस्तथाऽन्यैः कर्मसंभवैः

இவ்வாறு பக்தியுடன் சூலதாரி தேவனின் யாத்திரையைச் செய்தால், நிர்மால்யத்தை மீறுதலால் உண்டானதும், அறியாமையால் அதை உண்டதனால் உண்டானதும், மேலும் பிற செயல்களால் உண்டான பாவங்களிலிருந்தும் உயிர் விடுபடுகிறது।

Verse 42

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमेप्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चण्डीशमाहात्म्यवर्णनंनामद्विचत्वारिंशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில் ‘சண்டீச மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நாற்பத்தி இரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।