Adhyaya 361
அத்தியாயம் 361 இல் ஈசுவரர்–தேவி உரையாடலின் வழியாகச் சுருக்கமான தீர்த்த உபதேசம் கூறப்படுகிறது. சாதகன் ஹிரண்யாதடத்திற்கு செல்ல வேண்டும் என்றும், அங்கே ‘கடிகாஸ்தானம்’ எனப்படும் ஒரு குறிப்பிட்ட இடம் இருப்பதாகவும், அது முன்பு ஒரு சித்தரிஷியுடன் தொடர்புடையதாகவும் விளக்கப்படுகிறது. அந்த இடத்தின் புனிதம் ம்ருகண்டு முனிவரின் யோகசித்தியால் நிலைபெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. அவர் தியானயோகத்தால்—ஒரு நாடி அளவிலேயே பலன் கிடைத்ததாகச் சொல்லி—அதே இடத்தில் லிங்கத்தை நிறுவினார். அந்த லிங்கம் ‘மார்கண்டேஸ்வரர்’ எனப் பெயர்பெற்று, அதன் தரிசனமும் பூஜையும் மட்டும் செய்தாலே எல்லாப் பாவங்களும் அடங்க/நீங்கும் என உரை வலியுறுத்துகிறது. உள்ளார்ந்த தவவலிமையும் பொதுமக்களுக்கு எளிதான பக்திசேவையும் இணையும் விதத்தை காட்டி, பிரபாசக்ஷேத்திரத்தின் ஒரு சிறு தீர்த்த-வரைபடத்தை யாத்திரை வழிகாட்டுதலாக இவ்வத்தியாயம் தருகிறது.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यातटसंस्थितम् । घटिकास्थानमिति च यत्र सिद्धः पुरा ऋषिः
ஈஸ்வரன் உரைத்தான்—அதன்பின், ஓ மகாதேவி, ஹிரண்யா நதிக்கரையில் அமைந்த ‘கடிகாஸ்தானம்’ எனப்படும் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே முற்காலத்தில் ஒரு ரிஷி சித்தி பெற்றார்।
Verse 2
नाड्यैकया मृकण्डस्तु ध्यानयोगाद्वरानने । तत्रैव स्थापितं लिंगं मार्कंडेश्वरनामतः । सर्वपापोपशमनं दर्शनात्पूजनादपि
அழகிய முகத்தையுடையவளே! மிருகண்டர் தியானயோகத்தின் வலிமையால் ஒரே நாடி-கணத்தில் அங்கேயே மார்கண்டேஸ்வரர் எனப் புகழ்பெற்ற லிங்கத்தை நிறுவினார். அதன் தரிசனமும் பூஜையும் எல்லாப் பாவங்களையும் தணிக்கின்றன.
Verse 360
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मार्कंडेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तर त्रिशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘மார்கண்டேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 361ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.