Adhyaya 360
இந்த அதிகாரத்தில் ஈசுவரன் மகாதேவியிடம் உரைத்து ‘ஸ்ருங்கசார’ எனும் புனிதத் தலத்தின் சிறப்பை எடுத்துரைக்கிறார். அங்கே நிலைபெற்ற லிங்கம் ‘ஸ்ருங்காரேஸ்வரர்’ என்று புகழ்பெற்றது. தலத்தின் புனிதத்திற்குக் காரணமாக ஒரு பழம்பெரும் தெய்வ நிகழ்வு கூறப்படுகிறது—ஹரி கோபியருடன் அங்கே ஸ்ருங்கார லீலை நிகழ்த்தியதால், அந்தத் தலத்துக்கும் லிங்கத்துக்கும் இப்பெயர் ஏற்பட்டதாக விளக்கப்படுகிறது. பின்னர், விதி-விதானப்படி அந்த இடத்தில் பவ (சிவன்) வழிபாடு செய்தால் சேர்க்கப்பட்ட பாபங்கள் அழியும் என அறிவுறுத்தப்படுகிறது. பலश्रுதி கூறுவது—வறுமை மற்றும் துயரால் வாடும் பக்தன் அங்கே ஆராதனை செய்தால் இனி மீண்டும் அத்தகைய வறுமை-துயரைச் சந்திக்கமாட்டான்; ஆகவே இது பரிகார பக்திக்கும் நெறி-சடங்கு ஒழுக்கத்திற்கும் அங்கீகாரமுள்ள தலம் எனப் போற்றப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि स्थानं शृंगसरोऽभिधम्
ஈஸ்வரன் உரைத்தான்—அதன்பின், ஓ மகாதேவி, ‘சிருங்க-சரஸ்’ எனப் புகழ்பெற்ற புனிதத் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।
Verse 2
शृंगारेश्वरनामा च तत्र देवः प्रतिष्ठितः । शृङ्गारं विधिवच्चक्रे यत्र गोपीयुतो हरिः
அங்கே ‘சிருங்காரேஸ்வரர்’ என்னும் நாமத்துடன் தெய்வம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது; அங்கேயே கோபியருடன் ஹரி முறையோடு அலங்காரம் செய்து அன்புடன் வழிபட்டான்।
Verse 3
शृङ्गारेश्वरनामा च तेन पापौघनाशनः । पूजयेद्यो विधानेन तत्र स्थाने स्थितं भवम् । दारिद्र्यदुःखसंयुक्तो न स भूयाद्भवे क्वचित्
ஆகையால் அவர் ‘சிருங்காரேஸ்வரர்’ எனப் பெயர்பெற்றார்—பாவக்கூட்டத்தை அழிப்பவர். முறையோடு அந்தத் தலத்தில் உறையும் பவ (சிவன்) அவரை வழிபடுவோர், இனி உலகவாழ்வில் எங்கும் வறுமைவும் துயரமும் அடையார்।
Verse 359
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शृंगारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாசீதி-சாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசக் கண்டத்தில், முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், ‘சிருங்காரேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 360ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।