
“ஈஸ்வர உவாச” எனத் தொடங்கும் இவ்வத்யாயம், தேவியை சுகஸ்தானத்திற்கு அருகிலுள்ள ஒப்பற்ற ஸ்ரீங்கேஸ்வரத் தீர்த்தத்திற்குச் செல்லுமாறு வழிநடத்துகிறது. அங்கு விதிப்படி ஸ்நானம் செய்து, நியமப்படி ஸ்ரீங்கேசனைப் பூஜிக்க வேண்டும் எனச் சடங்கு-வழிமுறைகள் கூறப்படுகின்றன. இந்தத் தலம் “சர்வபாதகநாசனம்” என்று போற்றப்படுகிறது; முறையான தீர்த்தயாத்திரை மற்றும் ஆராதனையால் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும் எனப் பலன் உரைக்கப்படுகிறது. முன்னுதாரணமாக ருஷ்யஷ்ருங்கர் முன்பு இத்தலத்தில் சுத்தி/உத்தரவைப் பெற்றார் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. முடிவில் இது ஸ்கந்தமஹாபுராணத்தின் பிரபாசகண்டம், பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் “ஸ்ரீங்கேஸ்வரமாஹாத்ம்யவர்ணனம்” என்ற अध्यாயமாகச் சுட்டப்படுகிறது.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शृंगेश्वरमनुत्तमम् । शुकस्थानस्य सान्निध्ये सर्वपातकनाशनम्
ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! அதன் பின் ஒப்பற்ற ஸ்ரீங்கேஸ்வரனை நாடிச் செல்ல வேண்டும். சுகரின் புனிதத் தலத்தின் அண்மையில் அவர் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பவர்.
Verse 2
स्नात्वा तत्रैव विधिवच्छृंगेशं पूजयेन्नरः । मुक्तः स्यात्पातकैः सर्वैरृष्यशृंगो यथा पुरा
அங்கேயே விதிப்படி நீராடி, மனிதன் ஸ்ரீங்கேசனை வழிபட வேண்டும். அப்பொழுது அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்—பண்டைக் காலத்தில் ரிஷ்யச்ருங்கன் போல.
Verse 356
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शृंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் சுலோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘ஸ்ரீங்கேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் மூன்றுநூற்று ஐம்பத்தேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।