Adhyaya 349
இந்த அத்யாயத்தில் ஈசுவரன் தேவியிடம் உபதேசித்து, பீமேஸ்வரரின் அருகில் உள்ள “தேவி மந்திரவிபூஷணா” என்ற சிறப்பு ரூபத்தை கவனித்து வழிபடுமாறு கூறுகிறார். முன்பு சோமன் இந்த தேவியை முறையாகப் பூஜித்தான் என்று சொல்லி, தேவியின் மகிமையும் தலத்தின் சிறப்பும் விளக்கப்படுகின்றன. பின்னர் விரதத்தின் காலமும் முறையும் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது—ஸ்ராவண மாதத்தில் சுக்லபக்ஷத்தின் திருதியைத் திதியில் விதிப்படி இந்த தேவியை வழிபடும் பெண் எல்லா துயரங்களிலிருந்தும் விடுபடுவாள் எனப் பலன் கூறப்படுகிறது. தலவிளக்கம், பக்தப் பரம்பரை, விரதநேரம் ஆகியவை இணைந்து சுருக்கமான பலனளிக்கும் உபதேசமாக அமைந்துள்ளது।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं मंत्रविभूषणाम् । भीमेश्वरस्य सान्निध्ये सोमेनाराधितां पुरा
ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி, அதன் பின் மந்திரவிபூஷணா தேவியைத் தரிசிக்கச் செல்ல வேண்டும். அவள் பீமேஸ்வரரின் சன்னிதியில் உறைகிறாள்; முன்பு சோமன் (சந்திரன்) பக்தியுடன் ஆராதித்த தேவியே அவள்.
Verse 2
श्रावणे मासि विधिना या नारी तां प्रपूजयेत् । तृतीयायां शुक्लपक्षे सा दुःखैर्मुच्यतेऽखिलैः
ஸ்ராவண மாதத்தில் விதிப்படி சுக்லபக்ஷத்தின் திருதியை நாளில் எந்தப் பெண் அவளைப் பூஜிக்கிறாளோ, அவள் எல்லாத் துயரங்களிலிருந்தும் விடுபடுவாள்.
Verse 348
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मन्त्रविभूषणागौरी माहात्म्यवर्णनंनामाष्टाचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஷீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில், “மந்திரவிபூஷணா கௌரீ மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனப்படும் மூன்றுநூற்று நாற்பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.