Adhyaya 342

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्य दक्षिणनैरृत्ये नातिदूरे व्यवस्थितम् । लिंगं पापहरं देवि स्वयं सोमप्रतिष्ठितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—தேவி, அதன் தென்மேற்கு திசையில் அதிகத் தொலைவில் அல்லாமல், பாவங்களை நீக்கும் ஒரு லிங்கம் உள்ளது; அதைத் தாமே சோமன் (சந்திரன்) பிரதிஷ்டை செய்தான்.

Verse 2

तत्रैवामृतकुण्डं तु कलाकुण्डं तु तत्स्मृतम् । तत्र स्नात्वा तु चंद्रेशं यो नरः पूजयिष्यति

அங்கேயே அம்ருதகுண்டம் உள்ளது; அது கலாகுண்டம் என்றும் நினைவுகூரப்படுகிறது. அங்கே நீராடி, யார் சந்த்ரேச (சந்த்ரேஸ்வரன்) ஐ வழிபடுகிறாரோ…

Verse 3

स तु वर्षसहस्रस्य तपःफलमवाप्स्यति । तत्रैव संस्थितं देवि तडागं चंद्रनिर्मितम्

…அவன் நிச்சயமாக ஆயிரம் ஆண்டுத் தவத்தின் பலனை அடைவான். அங்கேயே, தேவி, சந்திரன் உருவாக்கிய ஒரு தடாகமும் உள்ளது.

Verse 4

धनुःषोडशविस्तारं चंद्रेशात्पूर्वपश्चिमे । तत्पूर्वं ते समाख्यातं मुक्तिदानादिपूर्वकम्

சந்த்ரேசனின் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு புறங்களில் அதன் பரப்பு பதினாறு தனுசு அளவு. முக்தி அளித்தல் முதலான அதன் மகிமையை நான் முன்பே உனக்குச் சொன்னேன்.

Verse 342

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आशापूरमाहात्म्ये चंद्रेश्वरकलाकुण्डतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தின் உட்பட்ட ஆசாபூரமாஹாத்ம்யத்தில் “சந்திரேஸ்வர–கலாகுண்ட தீர்த்த மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனப் பெயருடைய மூன்றுநூற்று நாற்பத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।