Adhyaya 341

Verse 1

ईश्वर उवाच । आशापूरं ततो गच्छेद्विघ्नराजमकल्मषम् । शशिभूषण वायव्ये संस्थितं विघ्ननाशनम् । आशां पूरयते यस्मात्तेनाशापूरकः स्मृतः

ஈசுவரன் கூறினான்—பின்னர் ஆசாபூரத்திற்குச் சென்று, மாசற்ற விக்னராஜனைத் தரிசி; அவர் சசிபூஷணத்தின் வடமேற்கில் நிலைத்து, தடைகளை அழிப்பவர். ஆசைகளை நிறைவேற்றுவதால் ‘ஆசாபூரகன்’ எனப் போற்றப்படுகிறார்.

Verse 2

यत्र रामेण देवेशि सीतया लक्ष्मणेन च । समाराध्य च विघ्नेशं प्राप्तं काममभीप्सितम्

தேவேசி! அங்கே ஸ்ரீராமன் சீதையுடனும் லக்ஷ்மணனுடனும் சேர்ந்து வி஘்நேசனை பக்தியுடன் ஆராதித்து விரும்பிய இலக்கை அடைந்தான்।

Verse 3

यत्र चंद्रमसा देवि समाराध्य गणाधिपम् । लब्धं तद्वांछितं पूर्वं सर्वकुष्ठविनाशनम्

தேவி! அதே இடத்தில் சந்திரன் முன்பொரு காலத்தில் கணாதிபன் (கணேசன்) ஐ ஆராதித்து வேண்டிய வரத்தைப் பெற்றான்—அதாவது எல்லா குஷ்டநோய்களும் முற்றிலும் அழிதல்।

Verse 4

चतुर्थ्यां शुक्लपक्षे च मासि भाद्रपदे तथा । तत्र संपूज्य देवेशं मोदकैर्भोजयेद्द्विजान्

பாத்ரபத மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ சதுர்த்தியில் அங்கே முறையாக தேவேசனைப் பூஜித்து, மோதகங்களால் த்விஜர்களை (பிராமணர்களை) போஜனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 5

वाञ्छितां लभते सिद्धिं विघ्नराजप्रसादतः । क्षेत्रस्यास्य महादेवि रक्षार्थं तु मया पुरा

வி஘்நராஜனின் அருளால் விரும்பிய சித்தி கிடைக்கும். மகாதேவி! இந்தக் க்ஷேத்திரத்தின் காவலுக்காக நான் முன்பே அவரை நியமித்தேன்।

Verse 6

ततो नियुक्तो देवेशि यायिनां विघ्ननाशनः

ஆகவே தேவேசி! பயணிகளும் தீர்த்தயாத்திரிகர்களும் சந்திக்கும் தடைகளை அழிக்க, வி஘்நநாசகர் இங்கே நியமிக்கப்பட்டார்।

Verse 341

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आशापूरविघ्नराज माहात्म्यवर्णनंनामैकचत्शरिंशदुत्तर त्रिशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் சுலோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசக் கண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில் “ஆசாபூர விக்னராஜ மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனப்படும் மூன்றுநூற்று நாற்பத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.