Adhyaya 327

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो महोदयं गच्छेत्तस्मादीशानसंस्थितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—அதன்பின் அந்த இடத்தின் ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் அமைந்த மஹோதயத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 2

विधिना तत्र यः स्नाति तर्पयेत्पितृदेवताः । प्रतिग्रहकृताद्दोषान्न भयं तस्य विद्यते

அங்கே விதிப்படி நீராடுபவன் பித்ருக்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; தானம் ஏற்றலால் உண்டான தோஷங்களால் அவனுக்கு அச்சம் இல்லை.

Verse 3

महोदयं महानन्ददायकं च द्विजन्मनाम् । प्रतिग्रहप्रसक्तानां विषयासक्तचेतसाम् । तेषामपि ददेन्मुक्तिं तेन ख्यातं महोदयम्

மஹோதயம் இருபிறப்பாளர்களுக்கு பேரானந்தம் அளிப்பது. தானம் ஏற்றலில் சிக்கி, புலன்விஷயங்களில் பற்றுடைய மனத்தார்க்கும் இது முக்தி அளிக்கும்; ஆகவே ‘மஹோதயம்’ எனப் புகழ்பெற்றது.

Verse 4

तस्य वै रक्षणार्थाय महाकालस्य चोत्तरे । नियुक्ताश्च महादेवि मातरस्तत्र संस्थिताः । तस्मिन्स्नात्वा नरः पूर्वं मातॄस्ताश्च प्रपूजयेत्

அந்தப் புனிதத் தலத்தின் காவலுக்காக—மகாகாலரின் வடபுறத்தில்—ஓ மகாதேவி, மாத்ரு தேவியர் நியமிக்கப்பட்டு அங்கே நிலைத்திருக்கின்றனர். அந்தத் தீர்த்தத்தில் நீராடிய பின் மனிதன் முதலில் அந்த மாத்ரு சக்திகளை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 5

एवं देवि मया ख्यातं महोदयमहोदयम् । सर्वपापहरं नृणामभिषेकाच्च मुक्तिदम्

இவ்வாறு, ஓ தேவி, நான் இந்த ‘மஹோதய’—மிகவும் மங்களகரமான மஹோதய—மகிமையை அறிவித்தேன். இது மனிதரின் எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கி, அபிஷேகத்தின் மூலம் முக்தியை அளிக்கிறது।

Verse 6

अर्धक्रोशे च तत्तीर्थं समंतात्परिमंडलम् । एतन्मध्यं महासारं सदैव मुनिवल्लभम्

அந்தத் தீர்த்தம் சுற்றிலும் அரை-க்ரோச அளவிற்கு வட்டமாகப் பரவியுள்ளது. அதன் நடுப்பகுதி பரம சாரமாக இருந்து, எப்போதும் முனிவர்களுக்கு இனியதாகும்।

Verse 327

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महोदयमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्त विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்காந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஷீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், ‘மஹோதயமாஹாத்ம்யவர்ணனம்’ எனப்படும் 327ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।