Adhyaya 322

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्य दक्षिणसंस्थितम् । दुर्गादित्येतिनामानं सर्वपापप्रणाशनम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! அதன் தெற்கில் அமைந்த, ‘துர்காதித்ய’ எனப்படும், எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பதான அந்தத் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 2

यदा दुःखमनुप्राप्ता दुर्गा दुःखविनाशिनी । सूर्यमाराधयामास तदा दुःखविनुत्तये

துயர் அழிப்பவளான துர்கைக்கு துயரம் நேர்ந்தபோது, அந்தத் துயர் நீங்குவதற்காக அவள் சூரியனை ஆராதித்தாள்.

Verse 3

ततः कालेन बहुना तस्यास्तुष्टो दिवाकरः । उवाच मधुरं वाक्यं दुर्गां देवो महाप्रभाम् । वरं वरय देवेशि तपसा तुष्टवानहम्

நீண்ட காலத்திற்குப் பின் திவாகரன் மகிழ்ந்து, பேரொளி கொண்ட துர்காதேவியிடம் இனிய சொற்கள் கூறினான்—“தேவேசி! வரம் கேள்; உன் தவத்தால் நான் திருப்தியடைந்தேன்.”

Verse 4

दुर्गोवाच । यदि तुष्टो दिवानाथ दुःखसंघं विनाशय

துர்கை கூறினாள்—ஹே தினநாதன் சூரியதேவா, நீர் திருப்தியடைந்தால் என் துயரக் கூட்டத்தை அழித்தருள்வீராக।

Verse 5

सूर्य उवाच । अचिरेणैव कालेन भगवांस्त्रिपुरांतकः । संप्राप्स्यत्युत्तमं लिंगमुन्नते स्थान उत्तमे

சூரியன் கூறினான்—சிறிது காலத்திலேயே பகவான் திரிபுராந்தகன் (சிவன்) அந்த உயர்ந்த, சிறந்த இடத்தில் உத்தம லிங்கத்தை அடைவான்।

Verse 6

दुर्गादित्येति मे नाम इह देवि भविष्यति । एवमुक्त्वा महादेवि तत्रैवान्तर्दधे रविः । सप्तम्यां रविवारेण दुर्गादित्यं प्रपूजयेत्

“தேவி, இங்கு என் பெயர் ‘துர்காதித்யன்’ ஆகும்.” என்று கூறி, மகாதேவி, சூரியன் அங்கேயே மறைந்தான். சப்தமி திதியில், ஞாயிற்றுக்கிழமையில், துர்காதித்யனை பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்।

Verse 7

तस्य दुःखानि सर्वाणि कुष्ठानि विविधानि च । विलयं यांति देवेशि दुर्गादित्यप्रपूजनात्

தேவேசி, துர்காதித்யனை வழிபடுவதால் அவனுடைய எல்லாத் துயரங்களும், பலவகை குஷ்ட நோய்களும் கூட அழிந்து ஒழிகின்றன।

Verse 322

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसा हरुयां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुर्गादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட சம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசக் கண்டத்தில், முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்ய’த்தில், ‘துர்காதித்ய மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் முந்நூற்று இருபத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।