Adhyaya 321

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ ते कीर्तयिष्यामि रहस्यं स्थानमुत्तमम् । सर्वपापहरं नॄणामुन्नतस्थानवासिनाम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—இப்போது உனக்கு ஒரு பரம ரகசியமான, உத்தமமான புனித ஸ்தலத்தை உரைப்பேன்; உன்னதஸ்தானத்தில் வாழும் மனிதரின் எல்லாப் பாவங்களையும் அது போக்கும்।

Verse 2

श्रेष्ठदेवस्य माहात्म्यं ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । उन्नतस्थानसंस्थस्य देवस्य बालरूपिणः । यस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते

அவ்யக்தப் பிறப்புடைய சிறந்த தேவனாகிய பிரம்மாவின் மகிமையை நான் உரைப்பேன்; அவர் உன்னதஸ்தானத்தில் பாலரூபமாக உறைகிறார்; அவரை ஒருமுறை தரிசித்தாலே எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும்।

Verse 3

देव्युवाच । बालरूपीति यत्प्रोक्तमुन्नतं तत्कथं वद । स्थानेष्वन्येषु सर्वत्र वृद्धरूपी पितामहः

தேவி கூறினாள்—உன்னதஸ்தானத்தில் (பிரம்மா) பாலரூபம் என நீங்கள் சொன்னீர்கள்; அது எவ்வாறு என்று கூறுங்கள். பிற ஸ்தலங்களிலெல்லாம் பிதாமகர் பிரம்மா முதிய ரூபமாகவே காணப்படுகிறார்।

Verse 4

कस्मिन्स्थाने स्थितस्तत्र किमर्थं तत्र वा गतः । कथं स पूज्यो विप्रेन्द्रैस्तिथौ कस्यां क्रमाद्वद

அவர் அங்கே எந்தத் துல்லியமான இடத்தில் நிறுவப்பட்டுள்ளார், எதற்காக அங்கே சென்றார்? சிறந்த பிராமணர்கள் அவரை எவ்வாறு பூஜிக்க வேண்டும், எந்தத் திதியில்—ஒழுங்காகச் சொல்லுங்கள்।

Verse 5

ईश्वर उवाच । ऋषितोयापश्चिमे तु ऐशान्यां स्थलकेश्वरात् । ब्रह्मणः परमं स्थानं ब्रह्मलोक इवापरः

ஈஸ்வரன் கூறினார்—ரிஷிதோயாவின் மேற்கே, ஸ்தலகேஸ்வரரின் ஈசான்ய (வடகிழக்கு) திசையில் பிரம்மாவின் பரம ஸ்தலம் உள்ளது; அது இன்னொரு பிரம்மலோகம் போலவே.

Verse 6

ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च पूज्याः प्राभासिके सदा । ब्रह्मभागे स्थितो ब्रह्मा ऋषितोयातटे शुभे

பிரபாசத்தில் பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் எப்போதும் வழிபடத்தக்கோர். ஋ஷிதோயா நதியின் புனிதக் கரையில் ‘பிரம்மபாகம்’ எனும் பகுதியில் பிரம்மா நிலைகொண்டுள்ளார்।

Verse 7

रुद्रभागेऽग्नितीर्थे च पूज्यो रुद्रः सनातनः । गिरौ रैवतके रम्ये पूज्यो दामोदरो हरिः

ருத்ரபாகத்தின் அக்னிதீர்த்தத்தில் சனாதன ருத்ரனை வழிபட வேண்டும். மேலும் இனிய ரைவதக மலையில் ஹரி தாமோதரனை வழிபட வேண்டும்।

Verse 8

सोमेन प्रार्थितो देवो बालरूपी पितामहः । आगतश्चाष्टवर्षस्तु ह्युन्नते स्थान उत्तमे

சோமன் வேண்டியபோது, தெய்வப் பிதாமஹன் பிரம்மா பாலரூபம் கொண்டு, எட்டு வயது சிறுவனாக, அந்த உயர்ந்த சிறந்த புனித இடத்துக்கு வந்தார்।

Verse 9

दृष्ट्वा ब्रह्मा द्विजाञ्छ्रेष्ठांस्तत्र स्थाने स्थितो विभुः

அங்கே உயர்ந்த இருபிறப்பாளர்களைக் கண்டு, அனைத்திலும் நிறைந்த प्रभு பிரம்மா அந்தப் புனித இடத்திலேயே தங்கினார்।

Verse 10

नास्ति ब्रह्मसमो देवो नास्ति ब्रह्मसमो गुरुः । नास्ति ब्रह्मसमं ज्ञानं नास्ति ब्रह्मसमं तपः

பிரம்மாவுக்கு ஒப்பான தெய்வம் இல்லை; பிரம்மாவுக்கு ஒப்பான குரு இல்லை. பிரம்மாவுக்கு ஒப்பான ஞானம் இல்லை; பிரம்மாவுக்கு ஒப்பான தவம் இல்லை।

Verse 11

तावद्भ्रमंति संसारे दुःखशोकभयाप्लुताः । न भवंति सुरज्येष्ठे यावद्भक्ताः पितामहे

துன்பம், சோகம், பயம் ஆகியவற்றால் மூழ்கிய உயிர்கள் சம்சாரத்தில் அத்தனை காலம் அலைகின்றன—தேவர்களில் மூத்த பிதாமகன் பிரம்மாவின் பக்தர்களாக அவர்கள் ஆகும்வரை।

Verse 12

समासक्तं यथा चित्तं जंतोर्विषयगोचरे । यद्येवं ब्रह्मणि न्यस्तं को न मुच्येत बंधनात्

உயிரின் மனம் புலன்விஷயங்களின் எல்லையில் எவ்வாறு தீவிரமாகப் பற்றிக்கொள்கிறதோ—அதேபோல் அது பிரம்மனில் நிலைபெற்றால், கட்டுப்பாட்டிலிருந்து யார் விடுதலை பெறமாட்டார்?

Verse 13

परमायुः स्मृतो ब्रह्मा परार्धं तस्य वै गतम् । उन्नतस्थानसंस्थस्य द्वितीयं भविताऽधुना

பிரம்மா மிக உயர்ந்த ஆயுளுடையவர் என நினைவுகூரப்படுகிறார்; அவரது ஆயுளில் ஒரு பரார்த்தம் நிச்சயமாகக் கடந்துவிட்டது. இப்போது உயர்ந்த நிலையிலிருப்பவரான அவருக்கு இரண்டாம் பரார்த்தம் தொடங்கும்.

Verse 14

यदासावुन्नते स्थाने ब्रह्मलोकात्पितामहः । आगतश्चाष्टवर्षस्तु बालरूपी तदोच्यते

பிதாமகன் பிரம்மா பிரம்மலோகத்திலிருந்து அந்த உயர்ந்த இடத்திற்கு வரும்போது, அவர் ‘பாலரூபம்’ உடையவர் எனச் சொல்லப்படுகிறார்—அதாவது எட்டு வயதுடையவன் போல.

Verse 15

स्थानेष्वन्येषु विप्राणां वृद्धरूपी पितामहः । युक्तं तदुन्नतस्थानं सदा च ब्रह्मणः प्रियम्

ஓ விப்ரர்களே, பிற இடங்களில் பிதாமகன் பிரம்மா முதிய வடிவில் இருக்கிறார். ஆகவே அந்த இடம் ‘உன்னதஸ்தானம்’ என அழைக்கப்படுவது பொருத்தம்; அது எப்போதும் பிரம்மாவுக்கு பிரியமானது.

Verse 16

स्नात्वा च विधिवत्पूर्वं ब्रह्मकुंडे नरोत्तम । पूजयेत्पुष्पधूपाद्यैर्ब्रह्माणं बालरूपिणम्

ஓ நரோத்தமா! முதலில் பிரம்மகுண்டத்தில் விதிப்படி நீராடி, மலர், தூபம் முதலியவற்றால் பாலரூபம் கொண்ட பிரம்மனை வழிபட வேண்டும்.

Verse 321

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतस्थाने ब्रह्ममाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशत्युत्तर त्रिशततमोध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யம்’ எனும் முதல் பிரிவில், ‘உன்னதஸ்தானத்தில் பிரம்ம மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ என்ற தலைப்புடைய 321-ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.