Adhyaya 315
இந்த அதிகாரத்தில் சிவ–தேவி உரையாடலின் வழியாகச் சுருக்கமான க்ஷேத்ர உபதேசம் கூறப்படுகிறது. ஈசுவரன் மகாதேவியை மேற்குத் திசையில் அரை க்ரோசம் அளவில் உள்ள ஒளிமிக்க ‘மாருதார்யா’ என்னும் தலத்திற்குச் செல்லுமாறு ஆணையிடுகிறார். அங்குள்ள தேவி மருதர்களால் வழிபடப்படுபவளாகவும் ‘சர்வகாம-பலப்ரதா’ எனவும் போற்றப்படுகிறாள். பின்னர் காலநியமமும் பூஜை முறையும் கூறப்படுகிறது—முக்கியமாக மகாநவமி நாளிலும், சப்தமி நாளிலும், கந்தம்–புஷ்பம் முதலான சாதாரண உபசாரங்களுடன் கவனமாக வழிபட வேண்டும். இவ்வாறு இடம் (எங்கு), காலம் (எப்போது), முறை (எப்படி) ஆகியவற்றை இணைத்து, வேண்டிய பலனும் புண்ணியமும் பெறும் பக்தி-நெறியை புராணம் விளக்குகிறது.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मरुदार्यां महाप्रभाम् । तस्मात्पश्चिमदिग्भागे क्रोशार्द्धेन व्यवस्थिताम्
ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்னர், மகாதேவி, மிக ஒளிமிக்க மருதார்யாவிடம் செல்ல வேண்டும். அவள் அந்த இடத்தின் மேற்குத் திசையில் அரை குரோச தூரத்தில் இருக்கிறாள்.
Verse 2
मरुद्भिः पूजितां देवीं सर्वकामफलप्रदाम् । महानवम्यां यत्नेन सप्तम्यां पूजयेन्नरः । गंधपुष्पादिविधिना सर्वकामप्रसिद्धये
மருதர்கள் வழிபட்ட அந்த தேவி எல்லாக் காமங்களின் பலனையும் அருள்பவள். மனிதன் சப்தமியிலும், சிறப்பாக மகாநவமியிலும், நறுமணம்‑மலர் முதலிய உபசாரங்களால் முயற்சியுடன் வழிபட்டால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்.
Verse 315
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मरुदार्यादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் ச்லோகச் சம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘மருதார்யா தேவீமாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் மூன்றுநூற்று பதினைந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.