
இந்த अध्यாயத்தில் ஈசுவரரின் உரையாய் தலவழிகாட்டலும் விரதவிதியும் சுருக்கமாக கூறப்படுகிறது. வடபகுதியில் ‘எட்டு வில்’ அளவு தூரத்தில் சூரியரூபமான பகுலஸ்வாமியின் திருத்தலம் இருப்பதாகவும், அவர்தரிசனம் துயர்-கிளேச நாசகமாகும் எனவும் விளக்கப்படுகிறது. அடுத்து விதி: ஞாயிற்றுக்கிழமை சப்தமி திதி கூடினால் இரவு முழுவதும் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும். இதன் பலனாக எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்; சூரியலோகத்தில் மரியாதை, உயர்வு கிடைக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. முடிவில் இது ஸ்கந்தமஹாபுராணம், பிரபாசகண்டம், பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘பகுலஸ்வாமி-மாஹாத்ம்ய’ अध्यாயம் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे धनुषामष्टभिः प्रिये । बकुलस्वामिनं सूर्यं तं पश्येद्दुःखनाशनम्
ஈஸ்வரர் கூறினார்—பிரியே! அங்கிருந்து வட திசையில் எட்டு தனுஷ் தூரத்தில் பகுலஸ்வாமி எனப்படும் சூரியனைத் தரிசிக்க வேண்டும்; அவர் துயரநாசகர்।
Verse 2
रविवारेण सप्तम्यां कुर्याज्जागरणं नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सूर्यलोके महीयते
ஞாயிற்றுக்கிழமை சப்தமி திதியில் மனிதன் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும். அவன் எல்லா விருப்பங்களையும் பெறுவான்; சூர்யலோகத்தில் பெருமை பெறுவான்.
Verse 312
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाद शोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தின் முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘பகுலஸ்வாமி மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 312ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.