Adhyaya 301

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्

ஈஸ்வரர் கூறினார்—மகாதேவி, அதன் பின் அதே இடத்தின் கிழக்குத் திசைப் பகுதியில், அதிகத் தொலைவில் அல்லாத இடத்தில் உள்ள ஒப்பற்ற சித்தேஸ்வரரிடம் செல்ல வேண்டும்.

Verse 2

यदा देवैः समेत्याशु शिवलिंगं प्रतिष्ठितम् । संगालेश्वर नामाढ्यं सर्वपापहरं शुभम्

தேவர்கள் ஒன்றுகூடி விரைவாக சிவலிங்கத்தை பிரதிஷ்டை செய்தபோது, அது ‘சங்காலேஸ்வர’ என்ற நாமத்தால் புகழ்பெற்று, மங்களகரமும் எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கும் தெய்வமாக ஆனது.

Verse 3

तदा सिद्धगणाः सर्वे समाराध्य वृषध्वजम् । स्थापयांचक्रिरे लिंगं सर्वसिद्धिप्रदायकम्

அப்போது எல்லா சித்தகணங்களும் வृषத்வஜராகிய சிவனை ஆராதித்து, எல்லாச் சித்திகளையும் அருளும் அந்த லிங்கத்தை நிறுவினர்.

Verse 4

तत्सिद्धेश्वर नामाढ्यं महापातकनाशनम् । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैस्तदा सिद्धगणाः शिवम्

அப்போது ‘சித்தேஸ்வர’ எனப் புகழ்பெற்ற, மகாபாதகங்களை அழிக்கும் அந்த லிங்கத்தை முன்னிட்டு சித்தகணங்கள் பலவகை ஸ்தோத்திரங்களால் சிவனைப் போற்றினர்।

Verse 5

ततस्तुष्टो महादेवो याच्यतां वरमुत्तमम् । नमस्कृत्य ततः सर्वे प्रोचुश्च शशिशेखरम्

பின்னர் மகாதேவன் மகிழ்ந்து, “உத்தம வரத்தை வேண்டுங்கள்” என்றான். அதன்பின் அனைவரும் வணங்கி, சந்திரசேகரனை நோக்கி உரைத்தனர்।

Verse 6

इहागत्य नरो यस्तु स्नात्वा च विधिपूर्वकम् । अर्चयेत्सिद्धनाथं च जपेच्च शतरुद्रियम्

இங்கு வந்து விதிப்படி நீராடி, சித்தநாதனை வழிபட்டு, சதருத்ரியத்தை ஜபிப்பவன்,

Verse 7

अघोरं वा जपेन्मन्त्रं गायत्र्यं च महेश्वरम् । षण्मासाभ्यन्तरेणैव जपेच्च मुनिसत्तमाः । अणिमादिगुणैश्वर्यं संसिद्धिं प्राप्नुयाद्ध्रुवम्

அல்லது அ஘ோர மந்திரத்தை ஜபித்து, மகேஸ்வர காயத்ரியையும் ஜபிக்கலாம். ஓ முனிவரே, ஆறு மாதங்களுக்குள் இவ்வஜபத்தை நிறைவேற்றினால், அணி்மா முதலிய ஐஸ்வர்ய-சித்திகளுடன் கூடிய முழு வெற்றியை அவன் நிச்சயமாக அடைவான்।

Verse 8

ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा ह्यंतर्धानं गतो हरः । सिद्धेश्वरं तु संपूज्य ह्यघोरं च जपेन्नरः

ஈஸ்வரன் கூறினான்— “இவ்வாறே நிகழும்.” என்று சொல்லி ஹரன் (சிவன்) மறைந்தான். பின்னர் மனிதன் சித்தேஸ்வரனை முறையாகப் பூஜித்து அ஘ோர மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்।

Verse 9

आश्वयुक्कृष्णपक्षे तु चतुर्दश्यां महानिशि । धैर्यमालंब्य निर्भीकः स सिद्धिं प्राप्नुयान्नरः

ஆச்வயுஜ மாதக் கிருஷ்ணபக்ஷத்தின் சதுர்தசி மகாநிசியில் தைரியத்தைத் தாங்கி அஞ்சாமலிருப்பவன் சித்தியை அடைவான்।

Verse 10

इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । सिद्धेश्वरस्य देवस्य सर्वकामफलप्रदम्

இவ்வாறு, தேவியே, பாபநாசகமான இந்த மஹாத்மியம் கூறப்பட்டது—எல்லா நியாயமான விருப்பங்களுக்கும் பலன் அளிக்கும் சித்தேஸ்வர தேவனுடையது।

Verse 301

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोत्तरत्रिशत तमोऽध्यायः

இவ்வாறு, ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மஹாத்ம்ய’த்தில் ‘சித்தேஸ்வர மஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் முந்நூற்று ஒன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।