Adhyaya 300

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे किञ्चिद्वायव्यसंस्थितम् । संगालेश्वरनामास्ति सर्वपातकनाशनम्

ஈசுவரன் உரைத்தான்—அதே இடத்தின் வடதிசைப் பகுதியில், சிறிது வாயவ்யத் திசை நோக்கி, ‘சங்காலேஸ்வர’ என்னும் நாமம் கொண்ட சிவலிங்கம் உள்ளது; அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது.

Verse 2

तत्र ब्रह्मा च विष्णुश्च लिंगस्याराधनोद्यतौ । शक्रश्चैव महातेजा लिंगं पूजितवान्प्रिये

அங்கே பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் லிங்காராதனையில் ஈடுபட்டிருந்தனர்; அன்பே, மிக்க தேஜஸுடைய சக்ரன் (இந்திரன்) கூட அந்த லிங்கத்தைப் பூஜித்தான்.

Verse 3

वरुणो धनदश्चैव धर्मराजोऽथ पावकः । आदित्यैर्वसुभिश्चैव लोकपालैः समंततः

வருணன், தனதன் (குபேரன்), தர்மராஜன், பாவகன் (அக்னி)—ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், உலகபாலர்கள் ஆகியோருடன்—எல்லாத் திசைகளிலும் சூழ்ந்து கூடினர்.

Verse 4

आराधितं महालिंगं संगालेश्वरनामभृत् । पूजयित्वा तु ते सर्वे दृष्ट्वा माहात्म्यमुत्तमम्

‘சங்காலேஸ்வர’ என்னும் நாமம் கொண்ட அந்த மகாலிங்கம் முறையாக ஆராதிக்கப்பட்டது. அதை வழிபட்ட பின், அனைவரும் அதன் உத்தம மகிமையை கண்டு பக்தி-வியப்பில் மூழ்கினர்.

Verse 5

ऊचुश्च सहसा देवि परमानंदसंयुताः । देवानां निवहैर्यस्मात्समागत्य प्रतिष्ठितम् । संगालेश्वरनामास्य भविष्यति धरातले

அப்போது அவர்கள் அனைவரும், தேவியே, பரமானந்தம் நிறைந்து உடனே கூறினர்—‘தேவர்களின் கூட்டம் வந்து இங்கே இதை பிரதிஷ்டை செய்ததால், பூமியில் இதன் பெயர் “சங்காலேஸ்வர” ஆகும்.’

Verse 6

संगालेश्वरनामानं पूजयिष्यंति मानवाः । न तेषामन्वये कश्चिन्निर्धनः संभविष्यति

மக்கள் ‘சங்காலேஸ்வர’ எனப்படும் லிங்கத்தை வழிபடுவர்; அவர்களின் வம்சத்தில் எவரும் வறுமையுடன் தோன்றமாட்டார்.

Verse 7

गोसहस्रस्य दत्तस्य कुरुक्षेत्रे च यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति संगालेश्वरदर्शनात्

குருக்ஷேத்திரத்தில் ஆயிரம் பசுக்கள் தானம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியப் பலன், சங்காலேஸ்வர தரிசனத்தாலேயே அதேபோல் பெறப்படுகிறது.

Verse 8

अमावास्यां च संप्राप्य स्नानं कृत्वा विधानतः । यः करोति नरः श्राद्धं पितॄणां रोषवर्जितः । पितरस्तस्य तृप्यंति यावदाभूतसंप्लवम्

அமாவாசையில் விதிப்படி நீராடி, கோபமின்றி பித்ருக்களுக்குச் சிராத்தம் செய்பவனின் முன்னோர், பிரளய முடிவுவரை திருப்தியுடன் இருப்பர்.

Verse 9

अर्धक्रोशं च तत्क्षेत्रं समंतात्परिमण्डलम् । सर्वकामप्रदं नृणां सर्वपातकनाशनम्

அந்தத் திருத்தலம் சுற்றிலும் வட்டமாக அரைக் குரோச அளவு பரந்து உள்ளது; அது மனிதர்க்கு எல்லா விருப்பங்களையும் அளித்து, எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும்.

Verse 10

अस्मिन्क्षेत्रे महादेवि जीवा उत्तममध्यमाः । कालेन निधनं प्राप्तास्तेऽपि यांति परां गतिम्

மகாதேவி! இத்தலத்தில் உயர்ந்தோ நடுத்தரமோ நிலையுடைய உயிர்கள் காலம் வந்தபோது மரணமடைந்தாலும், அவர்களும் பரமகதியை அடைவர்.

Verse 11

गृहीत्वानशनं ये तु प्राणांस्त्यक्ष्यंति मानवाः । निश्चयं ते महादेवि लीयंते परमेश्वरे

அனசன விரதம் ஏற்று உயிர்மூச்சைத் துறப்போர், ஓ மகாதேவி, நிச்சயமாக பரமேஸ்வரனில் லயமடைகின்றனர்.

Verse 12

गवा हता द्विजहता ये च वै दंष्ट्रिभिर्हता । आत्मनो घातका ये तु सर्पदष्टाश्च ये मृताः

மாட்டின் தாக்குதலால் இறந்தோர், பிராமணஹத்தி பாவத்தால் மரணமடைந்தோர், கொம்புடைய விலங்குகளால் கொல்லப்பட்டோர், தற்கொலை செய்தோர், பாம்புக் கடியால் இறந்தோர்—இவர்களும் (இங்கு கணக்கில் அடங்குவர்).

Verse 13

शय्यायां विगतप्राणा ये च शौचविवर्जिताः । अस्मिंस्तीर्थे महापुण्ये अपुनर्भवदायके

படுக்கையில் உயிர்நீத்தோர், சௌச-சுத்தி இன்றியே இறந்தோர்—இந்த மஹாபுண்யமான, மறுபிறவியற்ற நிலை தரும் தீர்த்தத்தில் (அவர்களுக்கும் நல்வழி உண்டு).

Verse 14

दत्तैः षोडशभिः श्राद्धैर्वृषोत्सर्गे कृते पुनः । विधिवद्भोजितैर्विप्रैर्भवेन्मुक्तिर्न संशयः

பதினாறு ஸ்ராத்தங்களை விதிப்படி அளித்து, பின்னர் வृषோத்ஸர்கம் செய்து, முறையின்படி விப்ரர்களுக்கு போஜனம் அளித்தால்—முக்தி உண்டாகும்; ஐயமில்லை.

Verse 15

एवमुक्त्वा सुराः सर्वे गतवंतस्त्रिविष्टपम्

இவ்வாறு கூறி, எல்லா தேவர்களும் திரிவிஷ்டபம் (ஸ்வர்க்கம்) நோக்கி சென்றனர்.

Verse 16

संगालेश्वरमाहात्म्यं संक्षेपात्कथितं तव । श्रुतं हरति पापानि दुःखशोकांस्तथैव च

தேவி, சங்காலேஸ்வரரின் மஹாத்மியம் உனக்கு சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டது. அதைச் செவிமடுத்தாலே பாவங்கள் அழியும்; துயரும் சோகமும் நீங்கும்.

Verse 300

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संगालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஷீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தில், முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ரமாஹாத்மியத்தில், ‘சங்காலேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப் பெயருடைய முந்நூறாவது அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.