Adhyaya 296

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्मादाग्नेयदिग्भागे गव्यूतिसप्तकेन च । स्थानं देवकुलंनाम देवानां यत्र संगमः

ஈஸ்வரர் கூறினார்—அந்த இடத்திலிருந்து அக்னேய திசையில் ஏழு கவ்யூதி தூரத்தில் ‘தேவகுலம்’ எனும் புனிதத் தலம் உள்ளது; அங்கே தேவர்களின் சங்கமம் நிகழ்கிறது.

Verse 2

ऋषीणां यत्र सिद्धानां पुरा लिंगे निपातिते । यस्माज्जातो महादेवि तस्माद्देवकुलं स्मृतम्

மஹாதேவி! முற்காலத்தில் ரிஷிகளும் சித்தர்களும் அங்கே லிங்கத்தின் மீது அர்ப்பணம் செய்தபோது அதிலிருந்து தெய்வீகப் பிரகடனம் தோன்றியது; அதனால் அது ‘தேவகுலம்’ என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 3

तस्य पश्चिमदिग्भाग ऋषितोया महानदी । ऋषीणां वल्लभा देवि सर्वपातकनाशिनी

அதன் மேற்குப் பகுதியில் ‘ரிஷிதோயா’ எனும் மாபெரும் நதி ஓடுகிறது; தேவி! அது ரிஷிகளுக்கு அருமையானது, எல்லாப் பாபங்களையும் அழிப்பது.

Verse 4

तत्र स्नात्वा नरः सम्यक्पितॄणां निर्वपेन्नरः । सप्तवर्षायुतान्येव पितॄणां तृप्तिमावहेत्

அங்கே முறையாக நீராடி, மனிதன் பித்ருக்களுக்கு விதிப்படி பிண்ட-தர்ப்பணம் செலுத்த வேண்டும்; அதனால் பித்ருக்கள் எழுபதாயிரம் ஆண்டுகள் திருப்தியடைகின்றனர்।

Verse 5

सुवर्णं तत्र देयं तु अजिनं कंबलं तथा । आषाढे त्वमावास्यायां यत्किञ्चिद्दीयते ध्रुवम्

அந்தத் திருத்தலத்தில் பொன், மான் தோல் (அஜினம்) மற்றும் கம்பளம் தானம் செய்ய வேண்டும்; ஆஷாட மாத அமாவாசையில் எது தானம் செய்தாலும் அது நிச்சயமாகப் பலன் தரும்।

Verse 6

वर्द्धते षोडशगुणं यावदायाति पूर्णिमा

பௌர்ணமி வரும் வரை அதன் (தானத்தின்) பலன் பதினாறு மடங்கு பெருகும்।

Verse 7

सुवर्णं तत्र देयं तु अजिनं कंबलं तथा । मुच्यते पातकैः सर्वैः सप्तजन्मकृतैरपि

அங்கே பொன், அஜினம் (மான் தோல்) மற்றும் கம்பளம் தானம் செய்ய வேண்டும்; அதனால் ஏழு பிறவிகளில் செய்த பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்।

Verse 296

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य ऋषितोयानदीमाहात्म्यवर्णनंनाम षण्णवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்காந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தில், ‘பிரபாஸக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யம்’ முதல் பகுதியில் உள்ள ‘ரிஷிதோயா நதி மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் இருநூற்று தொண்ணூற்றாறாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।