Adhyaya 283

Verse 1

ईश्वर उवाच । तं दृष्ट्वा घोरवदनं मदं देवः शतक्रतुः । आयांतं भक्षयिष्यन्तं व्यात्ताननमिवान्तकम्

ஈசுவரன் கூறினான்—பயங்கர முகமுடைய மதனைப் பார்த்து, தேவர் சதக்ரது (இந்திரன்) அவன் விழுங்க வருவதை, வாயை அகலத் திறந்த அந்தகன் (யமன்) போல் கண்டான்।

Verse 2

भयात्स्तंभितरूपेण लेलिहानं मुहुर्मुहुः । प्रणतोऽब्रवीन्महादेवि च्यवनं भयपीडितः

பயத்தால் உறைந்து, அது மீண்டும் மீண்டும் நக்குவதைக் கண்டு, அச்சத்தால் துன்புற்றவன் வணங்கி ச்யவனரிடம் கூறினான்—“ஓ மகாதேவி…”।

Verse 3

सोमार्हावश्विनावेतावद्यप्रभृति भार्गव । भविष्यतः सर्वमेतद्वचः सत्यं ब्रवीमि ते

“ஓ பார்கவா, இன்றுமுதல் இந்த இரு அச்வினரும் சோமத்திற்கு உரியவர்கள் ஆவர். இவை அனைத்தும் நிகழும்—உனக்கு நான் உண்மையையே சொல்கிறேன்।”

Verse 4

मा ते मिथ्या समारम्भो भवत्वथ तपोधन । जानामि चाहं विप्रर्षे न मिथ्या त्वं करिष्यसि

“ஓ தவத்தின்செல்வமே, உன் முயற்சி வீணாகாதிருக்கட்டும். ஓ பிரம்மரிஷியே, உன்னை நான் அறிவேன்—நீ பொய்யாகச் செய்யமாட்டாய்।”

Verse 5

सोमार्हावश्विनावेतौ यथैवाद्य त्वया कृतौ । भूय एव तु ते वीर्यं प्रकाशेदिति भार्गव

“ஓ பார்கவா, இன்று நீ இந்த இரு அச்வினரையும் சோமத்திற்குத் தகுதியானவர்களாக்கியதுபோல், உன் தவவீரியம் மீண்டும் மீண்டும் ஒளிரட்டும்।”

Verse 6

सुकन्यायाः पितुश्चास्य लोके कीर्तिर्भवेदिति । अतो मयैतद्विहितं तद्वीर्यस्य प्रकाशनम् । तस्मात्प्रसादं कुरु मे भवत्वेतद्यथेच्छसि

சுகன்யாவிற்கும் அவள் தந்தைக்கும் உலகில் புகழ் உண்டாக வேண்டும் என்பதற்காகவே, உமது வலிமையை நான் வெளிப்படுத்தினேன். ஆகையால் என்மீது கருணை காட்டுவீராக; உமது விருப்பப்படியே இது நடக்கட்டும்.

Verse 7

एवमुक्तस्य शक्रेण च्यवनस्य महात्मनः । मन्युर्व्युपारमच्छीघ्रं मानश्चैव सुरेशितुः

இந்திரன் இவ்வாறு கூறியதும், மகாத்மாவான சியவனரின் கோபம் விரைவில் தணிந்தது; தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனின் கர்வமும் அடங்கியது.

Verse 8

मदं च व्यभजद्देवि पाने स्त्रीषु च वीर्यवान् । अक्षेषु मृगयायां च पूर्वं सृष्टं पुनःपुनः । तथा मदं विनिक्षिप्य शक्रं संतर्प्य चेंदुना

தேவியே! அந்த வலிமைமிக்க முனிவர் முன்பு உருவாக்கப்பட்ட 'மதத்தை' (போதையை) மது அருந்துதல், பெண்கள், சூதாட்டம் மற்றும் வேட்டையாடுதல் ஆகியவற்றில் பங்கிட்டார். இவ்வாறு அந்த மதத்தை விலக்கி, அவர் இந்திரனை சோம பானத்தால் திருப்திப்படுத்தினார்.

Verse 9

अश्विभ्यां सहितान्सर्वान्याजयित्वा च तं नृपम् । विख्याप्य वीर्यं सर्वेषु लोकेषु वरवर्णिनि

அழகிய நிறமுடையவளே! அஸ்வினி தேவர்களுடன் அவர்கள் அனைவரையும், அந்த அரசனையும் யாகம் செய்ய வைத்து, அவர் தனது வலிமையை அனைத்து உலகங்களிலும் புகழ்பெறச் செய்தார்.

Verse 10

सुकन्यया महारण्ये क्षेत्रेऽस्मिन्विजहार सः । तस्यैतद्देवि संयुक्तं च्यवनेश्वरनामभृत्

அவர் சுகன்யாவுடன் இந்த பெரிய காட்டுப் பகுதியில் மகிழ்ச்சியாக வசித்தார். தேவியே! அவருடன் தொடர்புடையதால், இந்த இடம் 'சியவனேஸ்வரர்' என்ற பெயரைப் பெற்றது.

Verse 11

लिंगं महापापहरं च्यव नेन प्रतिष्ठितम् । पूजयेत्तं विधानेन सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ச்யவனர் மகாபாபங்களை நீக்கும் லிங்கத்தை பிரதிஷ்டை செய்தார். அதை விதிமுறையுடன் வழிபடுவோர் அச்வமேத யாகத்திற்குச் சமமான புண்ணியப் பலனை அடைவர்.

Verse 12

तस्माच्चन्द्रमसस्तीर्थमृषयः पर्युपासते । वैखानसाख्या ऋषयो वालखिल्यास्तथैव च

ஆகையால் முனிவர்கள் சந்திரமஸ்-தீர்த்தத்தை எப்போதும் வழிபடுகின்றனர். வைகானஸர் எனப்படும் ரிஷிகளும், அதுபோல வாலகில்ய ரிஷிகளும் அங்கே பணிவிடை செய்கின்றனர்.

Verse 13

अत्राश्विने मासि नरः पौर्णमास्यां विशेषतः । श्राद्धं कुर्याद्विधानेन ब्राह्मणान्भोजयेत्पृथक् । कोटितीर्थफलं तस्य भवेन्नैऽवात्र संशयः

இங்கே ஆஸ்வின மாதத்தில்—குறிப்பாக பௌர்ணமி நாளில்—மனிதன் விதிப்படி ஸ்ராத்தம் செய்து, பிராமணர்களை தனித்தனியாக போஜனம் செய்யச் செய்ய வேண்டும். அவனுக்கு கோடி தீர்த்தப் பலன் உண்டாகும்; இதில் ஐயமில்லை.

Verse 14

य इमां शृणुयाद्देवि कथां पातकनाशिनीम् । समस्तजन्मसंभूतात्पापान्मुक्तो भवेन्नरः

தேவி, இந்தப் பாவநாசினி கதையை யார் கேட்கிறாரோ, அவர் எல்லா பிறவிகளிலும் சேர்த்த பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவார்.

Verse 283

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्यशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதி-ஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தில், முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில் ‘ச்யவனேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 283ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.