Adhyaya 271
இந்த அத்தியாயம் பிரபாசத்தின் முக்கிய புனிதப் பகுதியின் அருகில் உள்ள “ஜ்வாலேஸ்வர” லிங்கத்தின் காரணக் கதையை எடுத்துரைக்கிறது. ஈசுவரன் கூறுவது: திரிபுராரி சிவனுடன் தொடர்புடைய பாசுபத அஸ்திரம்/சரம் எந்த இடத்தில் வீழ்ந்ததோ, அங்கே ஜ்வாலை போன்ற ஒளித் திகழ்ச்சி எழுந்தது; அதனால் அந்த லிங்கம் “ஜ்வாலேஸ்வர” என நினைவுகூரப்படுகிறது. இவ்வாறு ஒரு தெய்வீகப் போர்நிகழ்வு நிலையான தீர்த்தச் சின்னமாக மாறி, புராணம் புவியியலுடன் இணைக்கப்படுகிறது. உபதேசம் சுருக்கமாக: இந்த லிங்கத்தை தரிசிப்பதாலேயே பக்தன் தூய்மை பெறுவான்; எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை அடைவான். இது ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் பிரபாச காண்டம், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் உள்ள 271ஆம் அத்தியாயம் என தொடக்கமும் முடிவும் குறிப்பிடுகின்றன।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव संनिकृष्टे तु लिंगं ज्वालेश्वरं स्मृतम् । शरः पाशुपतो यत्र ज्वलन्वै त्रिपुरारिणा
ஈஸ்வரன் கூறினார்—அதே இடத்திற்கருகில் ‘ஜ்வாலேஸ்வர’ எனப் புகழ்பெற்ற லிங்கம் உள்ளது; ஏனெனில் திரிபுராரியான சிவன் விட்ட பாசுபத அம்பு அங்கே ஜ்வலித்து வெளிப்பட்டது.
Verse 2
पातितो यत्प्रदेशे तु तेन ज्वालेश्वरः स्मृतः । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते सर्वपातकैः
அந்த அம்பு எந்தப் பகுதியில் விழுந்ததோ, அதனால் அது ‘ஜ்வாலேஸ்வர’ என நினைக்கப்படுகிறது. தேவியே, அதைத் தரிசித்த மாத்திரத்தில் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
Verse 271
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशातिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ज्वालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரம் சுலோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மஹாத்மியம்’ பகுதியில், ‘ஜ்வாலேஸ்வர மஹாத்மிய வர்ணனை’ எனும் 271ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.