Adhyaya 267
இந்த அதிகாரத்தில் ஷைவ உரையாடலில் ஈசுவரன் தேவியிடம் ‘கங்காபதம்’ எனும் புனிதத் தீர்த்தத்தைச் சுட்டுகிறார். அங்கே மகாவேகமாகப் பாயும் கங்கை ஓடுகிறது; ‘கங்கேஸ்வரர்’ என்ற பெயரில் சிவன் லிங்க ரூபமாக விளங்குகிறார். கங்கை சமுத்திரகாமினி, பாபநாசினி, பூமியில் ‘உத்தானா’ எனப் புகழ்பெற்றவள், மூவுலகத்திற்கும் அலங்காரம் என வர்ணிக்கப்படுகிறது. அங்கு நீராடி கங்கேஸ்வரரை வழிபட வேண்டும் என்பது விதி. பலश्रுதி படி பக்தன் கடும் பாபங்களில் இருந்து விடுபட்டு, பல அச்வமேத யாகங்களுக்கு இணையான புண்ணியத்தைப் பெறுவான். இது ஸ்கந்த மகாபுராணம், பிரபாச கண்டம், பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் கங்காபத–கங்கேஸ்வர மகாத்ம்யத்தின் சுருக்கமான உபதேசமாகும்.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि स्थानं गंगापथेति च । यत्र गंगा महास्रोता गंगेश्वरः शिवस्तथा
ஈசுவரன் உரைத்தான்—மகாதேவி, அதன் பின் ‘கங்காபதம்’ எனப் புகழ்பெற்ற தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு மகாப்ரவாகமாக கங்கை ஓடுகிறது; அங்கே சிவனும் கங்கேஸ்வரராக வீற்றிருக்கிறார்.
Verse 2
समुद्रगामिनी देवि सा गंगा पापनाशिनी । उत्तानेति भुवि ख्याता नदी त्रैलोक्यभूषणा
தேவி, அந்த கங்கை கடலை நோக்கிச் செல்லும் பாபநாசினி. பூமியில் அவள் ‘உத்தானா’ எனப் புகழ்பெற்றவள்; மூவுலகையும் அலங்கரிக்கும் நதி.
Verse 3
तत्र स्नात्वा महादेवि गंगेशं यस्तु पूजयेत् । मुक्तः स्यात्पातकैर्घोरैरश्वमेधायुतं लभेत्
மகாதேவி, அங்கே நீராடி கங்கேசனை வழிபடுகிறவன் கொடிய பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்; பத்தாயிரம் அசுவமேத யாகங்களுக்குச் சமமான புண்ணியத்தை அடைவான்.
Verse 267
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गङ्गापथगंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஷீதி-ஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தின் முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில் ‘கங்காபதம் மற்றும் கங்கேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 267ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।