
இந்த अध्यாயத்தில் ஈசுவரன் மகாதேவியிடம் உபதேசித்து—சரபஸ்தானத்தின் கிழக்கே சிறிது தூரத்தில் உள்ள ‘அனுத்தர’ கும்பீஸ்வரத் திருத்தலத்தின் தரிசனத்தைச் சுட்டுகிறார். பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தின் தீர்த்த வலயத்தில் அந்த சிவாலயத்தின் இடத்தை நிர்ணயித்து, புனிதப் புவியியலின் ஒழுங்கை விளக்குகிறது. முக்கிய பலச்ருதி தெளிவு—கும்பீஸ்வரனை வெறும் தரிசனமात्रத்தாலேயே மனிதன் ‘சர்வ பாபம்/சர்வ பாதகம்’ இலிருந்து விடுபடுகிறான். ஆக, தலதரிசனம் நெறி-ஆன்மிக சுத்தியின் கருவியாக நிறுவப்படுகிறது. இறுதிக் கொலோபோனில் இது ஸ்கந்த மகாபுராணம் (81,000 ச்லோகம்) உட்பட்ட பிரபாசகண்டம், முதல் பிரபாசக்ஷேத்திர-மாஹாத்ம்யத்தில் ‘கும்பீஸ்வர மாஹாத்ம்யம்’ எனும் 266ஆம் अध्यாயம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कुम्भीश्वरमनुत्तमम् । शरभस्थानतः पूर्वे नातिदूरे व्यवस्थितम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते सर्वपातकैः
ஈசுவரன் உரைத்தான்—மகாதேவி, அதன் பின் சரபஸ்தானத்தின் கிழக்கே மிகத் தொலைவில் அல்லாத இடத்தில் நிலவும் ஒப்பற்ற கும்பீஸ்வரனை நாடிச் செல்ல வேண்டும். தேவி, அவரைத் தரிசித்த மாத்திரத்தில் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.
Verse 266
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुंभीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्षष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாசீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில் ‘கும்பீஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப் பெயருடைய 266ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.