Adhyaya 247
இந்த அதிகாரத்தில் ஈசுவரன் தேவியிடம் பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தில் தரிசிக்க வேண்டிய தெய்வத் தலங்களையும், அவற்றுடன் இணைந்த விரதங்களின் பலன்களையும் வரிசையாக உரைக்கிறார். முதலில் பாபநாசகமான சூரியஸ்வரூப பிங்கலாதித்ய தரிசனம் புனிதிகரமும் புண்யப்ரதமும் என நிறுவப்படுகிறது. பின்னர் பிங்கா தேவியை பார்வதியின் ரூபமாகக் கூறி, அதே புனிதச் சுற்றுப்பாதையில் தேவிபூஜையின் மகிமை இணைக்கப்படுகிறது. அடுத்து த்ருதியா திதியில் சிறப்பு உபவாசம் செய்யுமாறு விதித்து, அதனால் இஷ்டசித்தி, செல்வம், சந்ததி போன்ற மங்கள பலன்கள் கிடைக்கும் எனச் சொல்லப்படுகிறது. இறுதியில் சுக்ரேஸ்வரன் எனும் லிங்க/தலத்தின் தரிசனம் எல்லாப் பாபங்களிலிருந்தும் விடுதலை அளிக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. இவ்வாறு தரிசனம், உபவாசம், பக்தி ஆகியவை க்ஷேத்திரத்தில் நெறி-ஆன்மிக சுத்தியின் சாதனமாக விளக்கப்படுகின்றன.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्सूर्यं पापप्रणाशनम् । तथा च पिंगलां देवीं पार्वतीरूपधारिणीम्
ஈஸ்வரர் கூறினார்—அங்கேயே இருந்து பாபங்களை அழிக்கும் சூரியனை தரிசிக்க வேண்டும். மேலும் பார்வதி ரூபம் தாங்கிய தேவியான பிங்கலையையும் தரிசிக்க வேண்டும்.
Verse 2
तृतीयायां विशेषेण ह्युपवासं करोति यः । सर्वान्कामानवाप्नोति धनवान्पुत्रवान्भवेत्
எவன் சிறப்பாகத் திருதியா திதியில் உபவாசம் செய்கிறானோ, அவன் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைந்து, செல்வவானும் புத்திரவானும் ஆவான்.
Verse 3
तत्रैव संस्थितं पश्येच्छुकेश्वरमिति श्रुतम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुक्तः स्यात्सर्वपातकैः
அங்கேயே இருந்து சுக்ரேஸ்வரரை தரிசிக்க வேண்டும்—என்று கேள்விப்பட்டோம். தேவி, அவரைத் தரிசித்தால் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.
Verse 247
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पिंगलादित्यपिंगादेवीशुक्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंश दुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில், ‘பிங்கலாதித்யன், பிங்கா தேவி, சுக்ரேஸ்வரர் மகிமை வர்ணனை’ எனப்படும் இருநூற்று நாற்பத்தேழாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.