Adhyaya 229

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गंगां त्रिपथगामिनीम् । अनरकेशतो देवि ऐशान्यां दिशि संस्थिताम्

ஈஸ்வரன் கூறினான்—பின்னர், ஓ மகாதேவி, முப்பாதைகளிலும் ஓடும் கங்கையை அணுகிச் செல்ல வேண்டும்; ஓ தேவி, அவள் அனரகேசத்திலிருந்து ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் அமைந்துள்ளாள்.

Verse 2

स्वयंभूतां धरामध्यादानीतां विष्णुना पुरा । यादवानां तु मुक्त्यर्थं सर्वपापोपशान्तये

அவள் ஸ்வயம்பூ; முற்காலத்தில் விஷ்ணு அவளைப் பூமியின் நடுவிலிருந்து கொண்டு வந்து, யாதவர்களின் விடுதலைக்காகவும் எல்லாப் பாவங்களின் நிவாரணத்திற்காகவும் அருளினார்.

Verse 3

यस्तत्र कुरुते स्नानं कथंचित्पुण्यसंचयात् । श्राद्धं चैव विधानेन न स शोचेत्कृताकृते

அங்கே எப்படியாயினும் புண்ணியச் சேர்க்கையால் நீராடி, விதிமுறையுடன் ஸ்ராத்தம் செய்தவன், செய்ததற்கும் செய்யாததற்கும் வருந்தமாட்டான்.

Verse 4

ब्रह्माण्डं सकलं दत्त्वा यत्पुण्यफलमाप्नुयात् । तत्पुण्यं प्राप्नुयाद्देवि कार्तिक्यां जाह्नवीजले

தேவி! முழு பிரபஞ்சத்தையே தானமாக அளித்தால் கிடைக்கும் புண்ணியப் பலன் எதுவோ, கார்த்திக மாதத்தில் ஜாஹ்னவி (கங்கை) நீரில் ஸ்நானம் முதலியவற்றால் அதே புண்ணியம் பெறப்படும்।

Verse 5

कलौ युगे तु संप्राप्ते दुर्ल्लभं तत्र दर्शनम् । किं पुनः स्नानदानं तु प्रभासे जाह्नवीजले

கலியுகம் வந்தபோது அங்கே தரிசனமே அரிது; அப்படியிருக்க, பிரபாசத்தில் ஜாஹ்னவி நீரில் ஸ்நானமும் தானமும் எவ்வளவு அரிதோ!

Verse 229

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंगामाहात्म्यवर्णनंनामैकोनत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில் ‘கங்கா மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் இருநூற்று இருபத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।