Adhyaya 226
இந்த அத்தியாயத்தில் ஈசுவரன், பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தின் முன்னோர்ப் பகுதியில் நைர்ருத (தென்-மேற்கு) திசை நோக்கி உள்ள ‘மேகேஸ்வர’ திருத்தலத்தின் மகிமையை உபதேசிக்கிறார். அது பாபமோசனமும், எல்லாப் பெரும்பாவங்களையும் அழிக்கும் தலமும் எனப் போற்றப்படுகிறது. பின்னர் மழையின்மை (அனாவ்ருஷ்டி) பற்றிய அச்சத்தால் எழும் சமூகச் சிக்கலுக்குத் தீர்வு கூறப்படுகிறது—அங்கு பண்டித பிராமணர்கள் சாந்திகர்மம் செய்ய வேண்டும்; வாருணீ முறையில் நீரால் பூமியைச் சடங்காகச் சுத்திகரித்து/அபிஷேகித்து நிலைநிறுத்த வேண்டும். மேகத்தால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட லிங்கத்திற்கு நித்திய பூஜை நடைபெறும் இடத்தில் வறட்சி அச்சம் எழாது என்று கூறி, ஒழுங்கான பக்தி வழியாக இயற்கை மற்றும் சமூக நிலைத்தன்மைக்கு இந்தத் தலம் உறுதிமொழியாக விளங்குகிறது.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वभागे तु नैरृते पापमोचनात् । मेघेश्वरेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम्
ஈஸ்வரன் கூறினார்—அதே புனிதப் பகுதியின் கிழக்குப் பகுதியில், தென்மேற்கு திசை நோக்கி, பாபமோசனம் அளிப்பதால் ‘மேகேஸ்வர’ எனப் புகழ்பெற்ற, எல்லாப் பாதகங்களையும் அழிக்கும் திருத்தலம் உள்ளது.
Verse 2
अनावृष्टिभये जाते शांतिं तत्रैव कारयेत् । वारुणीं विप्रमुख्यैस्तु भावयेदुदकैर्महीम्
மழையின்மை பற்றிய அச்சம் எழும்போது, அங்கேயே சாந்தி-கிரியை நடத்த வேண்டும். சிறந்த பிராமணர்கள் முன்னிலையில் வாருணீ விதியைச் செய்து, நீர்களால் பூமியை அபிஷேகித்து புனிதப்படுத்த வேண்டும்.
Verse 3
मेघैः प्रतिष्ठितं लिंगं यत्र नित्यं प्रपूज्यते । अनावृष्टिभयं किंचिन्न च तत्र प्रजायते
மேகங்களால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட லிங்கம் எங்கு தினமும் வழிபடப்படுகிறதோ, அங்கே மழையின்மை பற்றிய அச்சம் சிறிதும் தோன்றாது.
Verse 226
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मेघेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், ‘மேகேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் இருநூற்று இருபத்தாறாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.