Adhyaya 218
இந்த அதிகாரம் ஈசுவரர் அருளிய சுருக்கமான தத்துவ உபதேசமாக அமைந்து, பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தில் மனு நிறுவிய ஒரு சிறப்பு லிங்கத்தை அறிமுகப்படுத்துகிறது. அது “மானவ-லிங்கம்” எனப் புகழ்பெற்றது. தன் மகனை கொன்றதனால் ஏற்பட்ட பாபப் பாரத்தால் வாடிய மனு, இவ்விடத்தை பாபஹரமாக அறிந்து, விதிப்படி அபிஷேகம் செய்து ஈசுவரரை அங்கே பிரதிஷ்டை செய்கிறார். அதன் பயனாக அவர் அந்தத் தார்மிகப் பாரத்திலிருந்து விடுபடுகிறார் என்று கூறப்படுகிறது. பின்னர் பொதுப் பயனாக—எந்த மனித பக்தனும் பக்தியுடன் இந்த மானவ-லிங்கத்தை வழிபட்டால் பாவங்களிலிருந்து விடுதலை பெறுவான் என உரைக்கிறது. இறுதியில் இது ஸ்கந்த மகாபுராணம், பிரபாசக் கண்டம், பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் “மானவேசுவர மாஹாத்ம்யம்” எனும் 218ஆம் அதிகாரம் என்று கொலோபன் குறிப்பிடுகிறது।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव मानवं लिंगं मनुना संप्रतिष्ठितम् । पूर्वं हत्वा सुतं देवि मनुः पापसमन्वितः
ஈஸ்வரன் கூறினார்—தேவி, அங்கேயே மனு முறையாக ‘மானவ’ எனப்படும் லிங்கத்தை நிறுவினார். முன்பு, தேவி, தன் மகனை கொன்றதால் மனு பாவச்சுமையால் ஆட்பட்டான்।
Verse 2
क्षेत्रं पापहरं ज्ञात्वा तत्र प्रातिष्ठदीश्वरम् । मुक्तश्चैवाभवत्पापात्तस्मात्पुत्रवधोद्भवात्
அக்க்ஷேத்திரம் பாபநாசினி என அறிந்து, அங்கே ஈஸ்வரனை பிரதிஷ்டை செய்தான். பின்னர் மகன் வதத்தால் உண்டான பாவத்திலிருந்து அவன் முற்றிலும் விடுதலை பெற்றான்.
Verse 3
पूजयेन्मानवो यस्तु स मुक्तः पातकैर्भवेत्
அங்கே யார் வழிபடுகிறாரோ, அவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்.
Verse 218
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मानवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்காந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் ச்லோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், ‘மானவீஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் 218ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.