Adhyaya 216
இந்த அத்தியாயத்தில் ஈசுவரன் தேவியிடம் சுருக்கமாக ஒரு சைவ தீர்த்தத்தின் மகிமையை உரைக்கிறார். மார்கண்டேஸ்வரரின் வடக்கே பதினைந்து தனுசு தூரத்தில் ‘கௌதமேஸ்வர’ எனப் பெயர்பெற்ற உயர்ந்த லிங்கம் இருப்பதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. குருஹத்தி பாவத்தாலும் துயரத்தாலும் வாடிய கௌதம முனிவர் அங்கே லிங்கத்தை பிரதிஷ்டை செய்து, தவமும் பூஜையும் செய்து அந்தப் பாவபாரத்திலிருந்து விடுபட்டார் எனக் கதை கூறுகிறது. ஆகவே அந்தத் தலம் பிராயச்சித்தமும் பரிசுத்தியும் அளிக்கும் இடமாகப் போற்றப்படுகிறது. யாத்திரிகருக்கான விதி—நதியில் முறையாக ஸ்நானம், லிங்கத்திற்கு சாஸ்திரப்படி ஆராதனை, மேலும் கபிலா (மஞ்சள் நிற) பசுவை தானமாக அளித்தல். இதனால் பஞ்சமஹாபாதகங்கள் நீங்கி, தூய்மை பெற்று, இறுதியில் மோக்ஷம் கிடைக்கும் என விளக்கப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । मार्कण्डेश्वरतो देवि उत्तरे लिंगमुत्तमम् । धनुषां पञ्चदशभिर्गौतमेश्वरनामकम्
ஈஸ்வரன் கூறினார்—தேவி! மார்கண்டேஸ்வரத்தின் வடக்கே பதினைந்து வில்-அளவு தூரத்தில் ‘கௌதமேஸ்வர’ எனப்படும் மிகச் சிறந்த லிங்கம் உள்ளது।
Verse 2
गुरुं हत्वा पुरा देवि गौतमः पापदुःखितः । तत्र लिंगं प्रतिष्ठाप्य तस्मात्पापाद्व्यमुच्यत
தேவி! முற்காலத்தில் குருவை வதைத்ததால் கௌதமன் பாவத் துயரால் வாடினான்; அங்கே லிங்கத்தை பிரதிஷ்டை செய்து, அந்தப் பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றான்।
Verse 3
यस्तत्र कपिलां दद्यात्स्नात्वा नद्यां विधानतः । संपूज्य विधिवल्लिंगं मुच्यते पञ्चपातकैः
அங்கே நதியில் விதிப்படி நீராடி, கபிலா (செம்மஞ்சள்) பசுவை தானமாக அளித்து, முறையாக லிங்கத்தை முழுமையாக வழிபடுகிறவன், ஐந்து மகாபாதகங்களிலிருந்து விடுபடுவான்।
Verse 216
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गौतमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षोडशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரம் சுலோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில் ‘கௌதமேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் 216ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।