
இந்த अध्यாயத்தில் ஈசுவரன் தேவியிடம் பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தில் உள்ள புலஹேஸ்வரத் தீர்த்தத்தின் மகிமையை உபதேசிக்கிறார். நைர்ருத (தென்-மேற்கு) திசை நோக்கி தனுஷ்-அளவால் குறிக்கப்பட்ட தூரத்தில் புலஹேஸ்வரன் எனும் சிவலிங்கம் இருப்பதாகவும், அங்கு சென்று பக்தியுடன் தரிசனமும் பூஜையும் செய்ய வேண்டுமெனவும் இடவழிகாட்டல் தரப்படுகிறது. புலஹேஸ்வரனை பக்தி வழிபாட்டால் யாத்திரை-பலன் பெறப்படும் என்று கூறி, குறிப்பாக ஹிரண்யதானம் (தங்கம்/செல்வ தானம்) செய்வது யாத்திரைப் புண்ணியத்தை நிறைவு செய்யும் முறையாக வலியுறுத்தப்படுகிறது. இறுதியில் இது ஸ்கந்தபுராணத்தின் பிரபாசகண்டத்தில் உள்ள பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தின் 211ஆம் अध्यாயம் எனக் கொலோபன் குறிப்பிடுகிறது.
Verse 1
ईश्वर उवाच । पुलस्त्येश्वरात्ततो देवि नैरृते धनुषाष्टके । पुलहेश्वरनामानं तं च भक्त्या प्रपूजयेत्
ஈஸ்வரன் கூறினார்—தேவி! புலஸ்த்யேஸ்வரத்திலிருந்து நைர்ருதி திசையில் எட்டு தனு தூரத்தில் ‘புலஹேஸ்வர’ எனப்படும் (லிங்கம்) உள்ளது; அதனை பக்தியுடன் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।
Verse 2
हिरण्यदानं दत्त्वा वै सम्यग्यात्राफलं लभेत्
உண்மையாகவே, பொன் தானம் அளித்தால் யாத்திரையின் முறையான பலன் கிடைக்கும்।
Verse 211
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुलहेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்காந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஷீதி-ஸஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தில், முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில் ‘புலஹேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் இருநூற்று பதினொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।