
இந்த अध्यாயத்தில் ஈசுவரன் மகாதேவியிடம் சுருக்கமான தீர்த்த-உபதேசமாக உரைக்கிறார். பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தின் புனித வரைபடத்தில் திசைச் சொற்களாலும் அளவு/தூரக் குறியீட்டாலும் குறிப்பிட்ட இடத்தில் உள்ள ‘உத்தம’ தலமான புலஸ்த்யேஸ்வரத்திற்குச் செல்லுமாறு அறிவுறுத்துகிறார். அங்கே முதலில் தரிசனம் செய்து, பின்னர் விதானதః (சாஸ்திர விதிப்படி) பூஜை செய்ய வேண்டுமென பக்தி வரிசை கூறப்படுகிறது. பலஸ்ருதியில், ஏழு பிறவிகளில் சேர்த்த பாவங்களிலிருந்து வழிபடுபவன் விடுதலை பெறுவான் என்று உறுதியாகச் சொல்லப்படுகிறது—“இதில் சந்தேகம் இல்லை.” இவ்வத்தியாயம் தல-வழிகாட்டல், பூஜைமுறை, பாவநாசப் பயன் ஆகியவற்றை ஒரே தீர்த்த-அலகாக இணைக்கிறது.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुलस्त्येश्वरमुत्तमम् । मार्कंडेयोत्तेरे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम्
ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி, அதன் பின் மார்கண்டேயரின் வடபுறத்தில் ஐந்து தனுஸ் அளவு தூரத்தில் உள்ள உயர்ந்த புலஸ்த்யேஸ்வரத் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पूजयित्वा विधानतः । सप्तजन्मार्जितात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
தேவி, அவரைத் தரிசித்து விதிப்படி பூஜித்தால், மனிதன் ஏழு பிறவிகளில் சேர்த்த பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்—இதில் ஐயமில்லை।
Verse 210
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुलस्त्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்காந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஷீதி-ஸஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தில், முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில் ‘புலஸ்த்யேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் இருநூற்று பத்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।