Adhyaya 198

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि महाप्रभासमुत्तमम् । जलप्रभासतो याम्ये यममार्गविघातकम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்னர், மகாதேவி, ஜலப்ரபாஸத்தின் தெற்கில் அமைந்த யமமார்க்கத்தைத் தடுக்கும் அந்த உத்தம மகாப்ரபாஸத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 2

शृणु तस्यैव माहात्म्यं यथा जातं धरातले

அந்தத் தீர்த்தத்தின் மகிமையை இப்போது கேள்; அது பூமித்தளத்தில் எவ்வாறு தோன்றினதோ அதையே சொல்கிறேன்.

Verse 3

पूर्वं त्रेतायुगे देवि स्पर्शलिंगं तु तत्स्मृतम् । दिव्यं तेजोमयं नृणां स्पर्शनान्मुक्तिदायकम्

முன்னொரு காலத்தில், தேவி, திரேதாயுகத்தில் இது ‘ஸ்பர்ஷலிங்கம்’ எனப் பெயர் பெற்றது—தெய்வீகத் தேஜோமய லிங்கம்; அதன் தொடுதலால் மனிதர்க்கு முக்தி அளிக்கும்.

Verse 4

अथ काले च कस्मिंश्चिद्वज्रिणाच्छादितं प्रिये । इन्द्रेणागत्य वसुधां भयाक्रांतेन सुन्दरि

பின்னர் ஒரு காலத்தில், பிரியே, வஜ்ரதாரி அதை மூடினான். அழகியே, அச்சத்தால் கலங்கிய இந்திரன் பூமிக்கு வந்தான்.

Verse 5

उष्मा तदुद्भवो देवि निर्गच्छन्नवरोधितः । दशकोटिप्रविस्तीर्णं ज्वालाग्रं लिंगरूपधृक्

தேவி, அதிலிருந்து எழுந்த உஷ்ணம் தடையின்றி வெளிப்பட்டது; அதன் ஜ்வாலையின் முனை பத்துக் கோடி அளவு விரிந்து லிங்க வடிவம் கொண்டது.

Verse 6

प्रभासक्षेत्रमास्थाय भित्त्वाऽविर्भावमास्थितम् । वज्रेण रुंधिते देवि भित्त्वा चैव वसुंधराम्

பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தில் தங்கி, அதைத் துளைத்து வெளிப்படையாகத் தோன்றியது. தேவி, வஜ்ரத்தால் தடுக்கப்பட்ட போதிலும் பூமியையே பிளந்து வெளிவந்தது.

Verse 7

धूमसंघैः समेतं तु व्यापयामास तज्जगत् । ततस्त्रैलोक्यमखिलं ज्वालाभिर्व्याकुलीकृतम्

புகைத் திரள்களுடன் கூடிய அந்தத் தேஜஸ் அந்த உலகமெங்கும் பரவியது. பின்னர் ஜ்வாலைகளால் முழுத் திரிலோகமும் கலங்கியது.

Verse 8

ततः सुरगणाः सर्व ऋषयो वेदपारगाः । अस्तुवन्विविधैः सूक्तैर्वेदोक्तैः शशिशेखरम्

அப்போது எல்லா தேவர்களும், வேதங்களில் தேர்ந்த முனிவர்களும், வேதவாக்கியங்களில் இருந்து வந்த பலவகை ஸூக்தங்களால் சசிசேகரன் (சந்திரமௌலி சிவன்) ஐப் போற்றினர்.

Verse 9

संहरस्व सुरश्रेष्ठ तेजः स्वदहनात्मकम् त्रै । लोक्यं व्याकुलीभूतमेवं सर्वं चराचरम् । न यावत्प्रलयं याति तावद्रक्ष सुरेश्वर

“தேவர்களில் சிறந்தவனே! தன்னையே எரிக்கும் அக்னிச் சுபாவமுடைய உன் அந்தத் தீவிரத் தேஜஸைச் சுருக்கிக் கொள். திரிலோகம் முழுதும்—அசையும் அசையாத அனைத்தும்—துன்புறுகிறது. தேவர்களின் ஆண்டவனே! பிரளயத்துக்கு முன் எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக.”

Verse 10

ईश्वर उवाच । एवमाभाषमाणेषु त्रिदिवेषु सुरेश्वरि । तत्तेजः पञ्चधाविष्टं व्याप्याशेषं जगत्त्रयम्

ஈசுவரன் கூறினான்—“வானுலகில் தேவர்கள் இவ்வாறு வேண்டிக் கொண்டிருக்கையில், அந்தத் தேஜஸ் ஐந்து வடிவங்களாக வெளிப்பட்டு, எஞ்சாமலே முழு மும்மையுலகையும் நிரப்பியது.”

Verse 11

पञ्चप्रभासरूपेण भित्त्वा तत्र वसुन्धराम् । येन मार्गेण निष्क्रान्तं तन्मार्गे च महन्महः

ஐந்து பிரபாசங்களின் வடிவம் கொண்டு அது அங்கே பூமியைப் பிளந்தது. அது வெளிப்பட்ட அதே பாதையிலே மகத்தான ஒளி நிலைபெற்றது.

Verse 12

तत्र तैः स्थापितं द्वारं सुप्रदेशेऽश्मजं प्रिये । पिहितेऽथ च रंध्रेऽस्मिन्धूमो नाशमुपेयिवान्

அங்கே அவர்கள், பிரியே, நல்ல இடத்தில் கல்லால் ஆன வாயிலை நிறுவினர். அந்தத் துளை மூடப்பட்டதும் புகை அடங்கி மறைந்தது.

Verse 13

स्वस्थाश्चैवाभवंल्लोकास्तेजस्तत्रैव संस्थितम् । एवं मया प्रेरितास्ते लिंगं तत्र समादधुः

அப்போது உலகங்கள் மீண்டும் அமைதியும் நலனும் பெற்றன; அந்தத் தேஜஸ் அங்கேயே நிலைத்தது. என் தூண்டுதலால் அவர்கள் அங்கேயே லிங்கத்தை நிறுவினர்.

Verse 14

तन्महस्तत्र देवेशि विश्राममकरोत्तदा । ततो महाप्रभासेति कीर्त्यते देवदानवैः

தேவேசி, அந்த மாபெரும் ஒளி அப்போது அங்கேயே ஓய்வடைந்தது. ஆகவே தேவர்கள் மற்றும் தானவர்கள் அனைவரும் அதை ‘மஹாப்ரபாஸ’ எனப் புகழ்கின்றனர்.

Verse 15

यस्तं पूजयते भक्त्या लिंगं पुष्पैः पृथग्विधैः । स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

யார் பக்தியுடன் பலவகை மலர்களால் அந்த லிங்கத்தைப் பூஜிக்கிறாரோ, அவர் முதுமையும் மரணமும் அற்ற பரம பதத்தை அடைவார்.

Verse 16

दृष्टेन तेन देवेशि मुच्यते पातकैर्नरः । लभते वाञ्छितान्कामान्मनसा चेप्सितान्प्रिये

தேவேசி, அதைக் காண்பதாலேயே மனிதன் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான்; பிரியே, மனத்தில் விரும்பிய வேண்டுதல்களையும் பெறுகிறான்.

Verse 17

हिरण्यं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे शंसितव्रते । गोदानं विधिवत्तत्र देयं चैव द्विजन्मने

அங்கே புகழப்பட்ட விரதங்களில் நிலைத்த பிராமணருக்கு பொன் தானம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் அங்கே விதிப்படி கோதானம் செய்து த்விஜனுக்குக் கொடுக்க வேண்டும்.

Verse 18

एवं कृत्वा महादेवि लभते जन्मनः फलम् । राजसूयाश्वमेधानां प्राप्नुयात्फलमूर्जितम्

மகாதேவி, இவ்வாறு செய்தால் மனிதப் பிறவியின் உண்மைப் பயன் கிடைக்கும்; ராஜசூயமும் அச்வமேதமும் போன்ற வலிமைமிக்க புண்ணியப் பயனும் பெறுவான்.

Verse 198

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पञ्चमप्रभासक्षेत्रमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टानवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாசீதிசாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், ‘ஐந்தாம் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப் பெயருடைய நூற்று தொண்ணூற்று எட்டாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.