
இந்த அத்தியாயத்தில் ஈசுவரன் தாமே மகாதேவியிடம் நேரடியாகத் தத்துவ உபதேசமாக உரைக்கிறார். பிரபாச-க்ஷேத்திரத்தில் யாத்திரிகன் செல்ல வேண்டிய முறையைச் சொல்லி, “அனுத்தமன்” (ஒப்பற்ற சிறந்தவன்) எனப் போற்றப்படும் யமேஸ்வரனை நோக்கிச் செல்லுமாறு அறிவுறுத்துகிறார். ஆலயம் எங்கு உள்ளது என்பதும் கூறப்படுகிறது—நைர்ருத (தென்-மேற்கு) திசையில், அதிகத் தூரமல்ல—இதனால் இது வழிகாட்டும், விதிச் சுட்டும் உரையாக அமைகிறது. பலன் தெளிவாகச் சுருக்கமாகக் கூறப்படுகிறது: யமேஸ்வர தரிசனமாத்திரத்தால் பாப-சமனம் உண்டாகும்; மேலும் அவர் எல்லா விருப்பங்களுக்கும் பலன் அளிப்பவர் (சர்வகாம-பல-ப்ரத) என அறிவிக்கப்படுகிறார். முடிவில் இது ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் பிரபாசகண்டம், பிரபாச-க்ஷேத்திர-மாஹாத்ம்யத்தில் “யமேஸ்வர-மாஹாத்ம்ய-வர்ணனம்” என்ற அத்தியாயம் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यमेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव नैरृते भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्
ஈஸ்வரன் கூறினான்—பின்னர், தேவி, அதே இடத்தின் நைருதி திசைப் பகுதியில் மிகத் தொலைவில் அல்லாத ஒப்பற்ற யமேஸ்வரனை அணுக வேண்டும்।
Verse 2
दर्शनात्पापशमनं सर्वकामफलप्रदम्
தரிசனத்தால் பாவங்கள் தணியும்; அந்தத் திருத்தலம் எல்லாக் காமங்களுக்கும் பலன் அளிக்கும்।
Verse 193
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये यमेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिणवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்று ஆயிரம் சுலோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில் ‘யமேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் நூற்று தொண்ணூற்று மூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।